หนีไป
“นั่นมันวิญญาณต้น!”
มีคนอุทานขึ้นมา เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นของแบบนี้ ถึงอย่างไรในแคว้นเล็กระดับเก้าก็พบผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังได้น้อยนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับกำเนิดวิญญาณเลย เคยได้ยินว่าตรงจุดตันเถียนของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณจะควบแน่นวิญญาณกลายเป็นทารก ไม่นึกว่าพวกเขาจะมีวันได้เห็นเช่นกัน
ระหว่างที่วิญญาณต้นลอยออกมา ร่างตัวประหลาดเฒ่าก็สิ้นลมหายใจล้มลงตาม ภาพเช่นนี้ทำให้เนี่ยเถิงข้างๆ หน้าขาวซีด สองตาจับจ้องชายชุดคลุมดำแน่นิ่ง ทว่าไม่อาจขยับเขยื้อนร่างกายได้
ความแข็งแกร่งและอ่อนแอของพลังกลายเป็นสัดส่วนความแตกต่างที่มากมาย ต่อหน้าชายชุดคลุมดำผู้นี้ เขาถึงกับไม่มีแม้แต่โอกาสจะลงมือ แค่ฝ่ายตรงข้ามปล่อยแรงกดดันบนร่างยังทำให้เนี่ยเถิงตะลึงงันได้
ในเมื่อเขาเป็นเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่น หลังจากผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังที่เดิมทียังฝืนยืนหยัดเห็นภาพเช่นนั้น แต่ละคนพลันถอยหลังอย่างหวาดกลัว ทว่ายังพะวงเนี่ยเถิงที่ยังอยู่ตรงนั้นไม่หนีไป มิเช่นนั้นพวกเขาคงหนีเอาชีวิตรอดไปนานแล้ว
เจ้าตำหนักยมราชชำเลืองมองวิญญาณต้นที่ลอยหนีไปอย่างตื่นตระหนก สะบัดแขนเสื้อ แค่นเสียงเย็น ขณะกำลังลงมือปล่อยกระแสลมเข้าโจมตีสังหารวิญญาณต้น ก็เห็นร่างสีขาวดั่งหิมะร้องคำรามและพุ่งทะยานออกไปทันที ก่อนจะกลืนกินวิญญาณต้นดวงนั้นลงท้องท่ามกลางเสียงกรีดร้องเสียขวัญของวิญญาณต้นนั้น
ทุกคนมองภาพนั้นด้วยความตะล
