ที่ดุดัน เขาเงยหน้ามองไปทางตัวประหลาดเฒ่าระดับกำเนิดวิญญาณผู้นั้น น้ำเสียงเย็นชาน่าขนลุก “อ้อ? เขาคิดจะกำราบเจ้า?”
“ใช่!”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้าหนักๆ จากนั้นเอ่ยอย่างน้อยใจ “เขาอาศัยว่าตนเป็นตัวประหลาดเฒ่าระดับกำเนิดวิญญาณมารังแกคน ยังมีรัชทายาทแคว้นเหินเวหาคนนั้นอีก ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน จะแต่งข้าเป็นชายารองโดยใช่เหตุ ชายารองอะไรกัน? เป็นภรรยาน้อยชัดๆ! ข้าคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเฟิ่งผู้สง่างาม มีหรือจะสนใจตำแหน่งภรรยารอง? ข้าบอกชัดแจ้งว่าไม่แต่ง แต่พวกเขาคิดใช้คนจำนวนมากบังคับชิงตัว ทั้งยังบอกอีกว่ากำราบข้าแล้วจะจับกลับไปขังไว้”
ฟังคำพูดจบ เจ้าตำหนักเงียบไปชั่วครู่ ฮุยหลางกับอิ่งอีที่ยืนด้านหลังเจ้าตำหนักจ้องมองตัวประหลาดเฒ่าระดับกำเนิดวิญญาณกับรัชทายาทแคว้นเหินเวหาอย่างแปลกใจอยู่บ้าง
เหอะๆ ไม่สืบถามเสียหน่อยเล่าว่าคุณหนูใหญ่เฟิ่งผู้นี้เป็นใคร มีฐานะเช่นไร คิดจะแต่งนางเป็นชายารอง? แต่งภูตหมอเป็นชายารอง? เหอะๆ เรื่องประหลาดเช่นนี้มีแค่พวกเขาเท่านั้นที่ทำได้
คิดถึงว่านายท่านมีฐานะสูงส่งปานนั้นภูตหมอยังไม่มอง…แค่กๆ! ยังไม่หวั่นไหว เป็นแค่แคว้นเล็กระดับหกยังกล้ามาแย่งผู้หญิงกับนายท่าน? คิดจะบังคับชิงตัวไป? เพ้อฝันเสียจริง
แต่ว่า…
พวกเขามองเหล่าทหารอารักขาแคว้นเหินเวหาบนพื้นที่เจ็บเจียนตายด้วยสีหน้าประหลาด แม้แต่เสียงร้องโอดครวญยังเปล่งออกมาไม่ได้ รู้สึกว่าภาพเหตุการณ์นี้กับที่ภูตหมอบอกว่าพวกเ
