ิดวิญญาณหมายหัวได้!
เนี่ยเถิงในยามนี้เอ่ยปากแล้ว แววตาลึกล้ำจับจ้องสตรีงามเลิศในชุดสีแดงแสบตาตรงหน้า เอ่ยเสียงเข้มว่า “แม่นาง เจ้าน่าจะรู้ว่าตัวเองไม่มีทางเลือกมาตั้งแต่แรก เป็นผู้หญิงของข้าคือทางเลือกสุดท้ายของเจ้า”
เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้ว ยามกำลังจะเอ่ยปากก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยที่ทุ้มต่ำและมีแรงดึงดูดดังมาอย่างดุดัน ได้ยินเสียงนั้น เธอมีเพียงความรู้สึกร้อนตัวและความคิดชั่ววูบว่าอยากจะหลบไปเสียเดี๋ยวนี้
………………………………………………….
