เสี่ยวจิ่วเคยเสนอจะพาพวกเราย้ายไปปักหลักอาศัยยังแคว้นอื่น อันที่จริงตามความคิดข้าจะอยู่ที่ไหนก็เหมือนกัน แค่ครอบครัวอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าอย่างสงบสุขปลอดภัยก็พอ”
“จริงด้วยขอรับ! ครอบครัวอยู่ด้วยกันก็แข็งแกร่งกว่าอะไรทั้งหมด”
เขามองเฟิ่งเซียวด้วยแววตาเผยประกายความหนักแน่น กล่าวยิ้มๆ ว่า “ดังนั้นรอข้าฝึกบำเพ็ญสำเร็จจะเข้าไปฝึกในสำนักศึกษาหมอกดาราของแคว้นเหินเวหา จากนั้นค่อยคิดหาวิธีถามหาเบาะแสท่านพ่อท่านแม่ ข้าคิดว่าหากก้าวออกไปอีกหน่อยจะต้องหาพวกเขาพบได้แน่นอนขอรับ!”
เขายิ้มพลางให้กำลังใจ “ไม่เลว ไม่ว่าเรื่องอะไรขอแค่ลงมือทำก็มีความเป็นไปได้ทั้งนั้น”
จู่ๆ กวนสีหลิ่นก็อยากรู้อยากเห็นขึ้นมาบ้าง มองเฟิ่งที่นั่งพิงอยู่บนเตียง ลังเลสักพักก่อนจะถามว่า “จริงด้วยท่านพ่อบุญธรรม ทำไมตลอดมาถึงไม่เคยได้ยินพวกท่านพูดถึงท่านแม่บุญธรรมเลย? นางยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ขอรับ?”
………………………………………………….
ตอนที่ 372 เหล่าไป๋อยู่ไหน?
ได้ยินคำพูดนี้เฟิ่งเซียวก็ผงะไปพักหนึ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปหลับตาลงช้าๆ เพื่อครุ่นคิดโดยไม่ปริปาก
เห็นเช่นนี้กวนสีหลิ่นก็รู้สึกผิดนิดหน่อย รู้ว่าตัวเองถามเรื่องที่ไม่ควรถามจึงรีบบอกว่า “ขออภัยท่านพ่อบุญธรรม ข้าแค่สงสัยจึงถามไป”
เฟิ่งเซียวมองเขาพร้อมส่ายหน้า กำลังจะพูดก็เห็นเหลิ่งซวงด้านนอกเร่งฝีเท้าเดินเข้ามา
“ท่านผู้นำตระกูล เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ!”
ยามนี้เหลิ่งซวงสีหน้าเย็นเยียบและเ