“แต่ว่า…” ผู้เฒ่ายังอยากพูดแต่ก็ถูกนางขัดจังหวะ
“ไม่ต้องแต่แล้ว ท่านปู่ พวกท่านต้องเชื่อใจหลานนะเจ้าคะ”
เธอหัวเราะเบาๆ ไม่ให้โอกาสพวกเขาพูด ก่อนจะเดินออกไป “หลานจะไปบอกพี่ชาย จากนั้นหลังเตรียมตัวเสร็จสักพักก็จะออกเดินทางเจ้าค่ะ”
“แม่หนูนี่” ผู้เฒ่าส่ายหน้าอย่างทำอะไรไม่ได้แต่กลับไม่พูดอะไรอีก
“ช่างเถอะ ปล่อยนางไป! ในเมื่อนางบอกไม่เป็นไรก็คงไม่เป็นไรหรอก แต่ต้องให้พาเหล่าไป๋ไปด้วยจะดีที่สุด ถึงอย่างไรเหล่าไป๋ก็เป็นสัตว์วิญญาณ กำลังต่อสู้เทียบได้กับบรรพชนนักรบ มีเหล่าไป๋อยู่หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็สามารถช่วยนางได้บ้าง”
“อืม เจ้าพักผ่อนซะ ข้าจะไปคุยกับนางหน่อย” ผู้เฒ่าขานรับแล้วลุกขึ้นออกไป
………………………………………………….
ตอนที่ 350 เยือนป่าเก้าหมอบอีกครั้ง!
แต่ถึงจะคุยกันเช่นนั้นเขากลับหาตัวนางในจวนไม่เจอ เมื่อเห็นเหลิ่งซวงเข้ามาจากด้านนอกจึงรีบร้อนเรียกนางมาถาม “เหลิ่งซวง แม่หนูเฟิ่งเล่า?”
“ท่านผู้เฒ่า นายท่านไปแล้วเจ้าค่ะ นางพาหลัวอวี่ไปด้วย”
“แม่หนูนี่ พาหลัวอวี่วิ่งไปป่าเก้าหมอบแค่คนเดียว หากพบอันตรายเข้าจะทำยังไง? ไม่ได้ ข้าต้องให้คนอื่นๆ ตามไปอารักขา” ผู้เฒ่ากระซิบอย่างกังวลใจ ก่อนจะหันตัวไปหาองครักษ์พวกนั้น
เดิมเหลิ่งซวงอยากเรียกเขาไว้ทว่าคิดๆ แล้วก็ล้มเลิกไป ตอนจะไปนายท่านสั่งให้องครักษ์พวกนั้นคอยเฝ้าจวนและอารักขาผู้นำตระกูล หากยังเชื่อฟังคำสั่งผู้เฒ่าภายใต้คำสั่งนายท่าน เดาว่าพวกเขาคงโ
