าเจ้าหมอนี่จะใจกล้า! ใครจะรู้ว่าพอเห็นงูหลามยักษ์ระดับเจ็ดแล้วกลับตกใจจนตัวสั่นสะท้าน แม้แต่จะวิ่งยังวิ่งไม่ออก
“ฟ่อ! ฟ่อๆ!”
แต่ว่า นั่นเป็นงูหลามยักษ์ระดับเจ็ด ความเร็วและกำลังเทียบเท่าผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลัง หากเป็นตัวเฟิ่งจิ่วเองยังพอไหว แต่ลากเจ้าอ้วนติดมาด้วย ความเร็วจึงลดลงมากเป็นธรรมดา
“ฮือ…มัน มันไล่ตามมาแล้ว…”
เจ้าอ้วนตะโกนอย่างตกใจจนเนื้อเต้น งูหลามตัวนั้นทุกครั้งที่ขดตัวแล้วพุ่งเข้ามา ปากที่อ้ากว้างจะกัดมาทางเขา อีกนิดก็เกือบโดนเสียทุกครั้ง ทำให้เขาตกใจร่างกายอ่อนระทวย เหงื่อเย็นไหลท่วม
หากไม่ใช่เพราะเฟิ่งจิ่วดึงคอเสื้อลากเขาวิ่งไป รอบนี้เดาว่าคงกลายเป็นของว่างให้งูหลามยักษ์ตัวนี้ไปแล้ว
“ตึง! ตึงๆ!”
“ฟ่อ! ฟ่อๆ!”
ร่างงูกระแทกลงบนพื้น ส่งเสียงตึงตังดังลั่น สะเทือนจนพื้นดินสั่นไหว แรงกดดันของสัตว์ร้ายระดับเจ็ดแผ่กระจายมา พวกสัตว์ร้ายละแวกใกล้ๆ ที่ระดับต่ำกว่าต่างพากันหนีหาย แม้แต่ลูกศิษย์สำนักวิชาและศิษย์สำนักศึกษาหมอกดาราที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านนี้ได้ยินแล้วยังเปลี่ยนสีหน้ายกใหญ่
“การเคลื่อนไหวเช่นนี้ หรือจะเป็นงูหลามจักรพรรดิสัตว์ร้ายระดับเจ็ดตัวนั้น?”
“สมควรตาย! ใครมันไปยุ่งกับงูหลามจักรพรรดิระดับเจ็ดกันแน่? นั่นเป็นสัตว์ร้ายระดับเจ็ดที่พลังเทียบเท่าผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังเชียว! หาเรื่องตายชัดๆ ไม่ใช่หรือ?”
คนที่ได้ยินการเคลื่อนไหวพวกนั้นต่างพากันหลบเลี่ยง เพียงกลัวว่าจ
