คน พลังสามคนในนั้นอยู่ในระดับยอดปรมาจารย์พลังวิญญาณช่วงที่สอง เธอสงสัยนัก ว่าเซี่ยงหวาผู้นั้นจะมีชีวิตรอดไปได้หรือไม่?
ในเวลานี้เอง ผู้ฝึกวิชามารคนที่เป็นหัวหน้าตะโกนลั่น คนอื่นๆ พลันโจมตีไปทางเซี่ยงหวาที่อยู่ตรงกลาง ปลายกระบี่คมในมือระเบิดกลิ่นอายพลังวิญญาณหนาแน่นออกมา กระจายไปบริเวณรอบๆ พลังกระบี่ตวัดผ่านอากาศ ทิ้งรอยกระบี่แต่ละรอยไว้บนพื้น
เฟิ่งจิ่วพิงตัวมองอยู่หลังต้นไม้ พบว่าพละกำลังเซี่ยงหวาแข็งแกร่งยิ่งนัก แม้วรยุทธ์อยู่แค่ระดับปรมาจารย์พลังวิญญาณ แต่พอต่อกรกับผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นกลับไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว
เขาลงมือได้ดุดันและแม่นยำ แทบจะปลิดชีพผู้ฝึกวิชามารระดับเดียวกันทุกคนได้ภายในสามกระบวนท่า จนกระทั่งสุดท้าย เมื่อถูกผู้ฝึกวิชามารระดับยอดปรมาจารย์พลังวิญญาณช่วงที่สองสามคนล้อมโจมตี จึงค่อยๆ เป็นฝ่ายเสียเปรียบ
“อึก!”
แขนเขาถูกกระบี่คมตวัดฟันเป็นบาดแผล เลือดทะลักชุ่มแขนเสื้อ มือที่ไร้กระบี่ยาวไม่อาจต้านทานการโจมตีของผู้ฝึกวิชามารระดับยอดปรมาจารย์ได้ ทำได้เพียงถอยหลังไปทีละก้าวๆ จนกระทั่งเขาคว้ากระบี่ยาวจากบนพื้นออกไปรับหน้าถึงจะฝืนยันเอาไว้ได้
แต่ว่า อันที่จริงไม่ว่าพละกำลังเขาจะอยู่ระดับไหน แต่ฝ่ายตรงข้ามสู้สามต่อหนึ่ง ในการต่อสู้อันยาวนานก็ต้องแพ้พ่ายอย่างไม่ต้องสงสัย
เห็นเซี่ยงหวากวัดแกว่งกระบี่ซ้ายทีขวาที ดวงตาเฟิ่งจิ่วเป็นประกายเล็กน้อย กำลังครุ่นคิด เพราะไม่คุ้นเคยกับคน
