บุรุษข้าทำนามาหลายชั่วอายุคน ข้ายังจะทำนาน้ำแค่หมู่เดียวออกมาไม่ได้อีกรึ?” คนผู้นั้นกล่าวอย่างปรีดาสีหน้าภูมิใจ
เพื่อรับรองประสิทธิภาพของนาน้ำ เย่อวี๋หรานจึงไปแจ้งเจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสเอาไว้แต่แรกว่า ทุกคนทดลองทำนาน้ำกันครั้งแรก ยังไร้ประสบการณ์ หลังจากทำเสร็จแล้วยังต้องตรวจสอบกันอีกรอบ หากมีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์ค่อยทำตามวิธีของนาง
ไม่อย่างนั้นก็ให้เร่งมือทำตามแบบเดิม จะได้ไม่เป็นการสิ้นเปลืองเสบียงอาหาร
แน่นอนว่านางก็ไม่อาจรับประกันได้เต็มสิบส่วน ถึงอย่างไรครอบครัวตนเองก็เพิ่งได้ทดลองทำไปเพียงปีเดียว และนี่ก็เพิ่งเข้าปีที่สอง
“ไม่เป็นไร เรื่องนี้ข้าบอกทุกคนแล้ว พวกท่านแค่สอนวิธีทำ ช่วยตรวจสอบอีกทีเท่านั้น จะทำออกมาได้ผลหรือไม่ล้วนขึ้นอยู่กับพวกเขา อาจารย์เพียงถ่ายทอดความรู้ จะประสบความสำเร็จหรือไม่ขึ้นอยู่กับตัวผู้เรียน ถ้าแค่ฝากตัวเป็นศิษย์สักครั้งก็เพาะปลูกได้ผลดีแล้ว พวกเรายังจะต้องกังวลใจไปทำไม?”
ที่เกริ่นไปมากมายเช่นนี้ก็เพราะกลัวว่ามีคนทำแล้วไม่ประสบผล กล่าวโทษมาถึงตนเอง แล้วจะมีปัญหาตามมาก็เท่านั้น
จูต้า จูเอ้อร์ จูซื่อ และจูอู่จัดการนาน้ำของครอบครัวตนเองเสร็จก็ไปช่วยตรวจดูพื้นที่สำหรับทำนาน้ำที่ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวากำกับเพื่อนบ้านตระเตรียมเอาไว้อีกรอบหนึ่ง จากนั้นการทำนาน้ำของสกุลจูก็เข้าสู่การดำเนินการขั้นต่อไป
แม้งานเพาะปลูกในนาจะมีผู้ชายรับผิดชอบ แต่ผู้หญิงในเรือนก็ไ
