ลกประหลาดนิดหน่อย ทุกช่วงเวลาหนึ่งจะมีสถานที่ที่มีธงผืนเล็กหลากสีปักไว้ และทุกช่วงถนนจะมีพวกค่ายกลปรากฏขึ้น มีทั้งค่ายกลที่ยังมีอันตรายภายในและพวกค่ายกลวงกตบางส่วน
“น่าแปลก ที่นี่เป็นที่ไหนกันแน่?”
เฟิ่งจิ่วเดินพลางพูดพึมพำ ทันใดนั้นก็เห็นด้านหน้ามีชายหนุ่มสองคนประคองกันมานั่งลงใต้ต้นไม้ขณะหอบหายใจถี่ ดวงตาเธอเป็นประกาย เร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหา “คุณชายทั้งสอง ขอถามสักหน่อย…”
ยังไม่ทันพูดจบ หลังจากสองคนนั้นได้ยินเสียง ก็แทบจะลุกขึ้นวิ่งไปอีกทางอย่างรวดเร็วโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง
เธออึ้งไปเล็กน้อย เดินอยู่ที่นี่มาครึ่งค่อนวันถึงจะพบสองคนนี้ ยังไงก็ปล่อยพวกเขาหนีไปไม่ได้ ดังนั้นจึงไล่ตามพลางตะโกนว่า “นี่! คุณชาย พวกท่านอย่าเพิ่งหนีสิ! ข้าแค่จะถามทางเองนะ!”
แต่เธอไม่ตะโกนยังดีกว่า พอตะโกน สองคนนั้นก็ยิ่งวิ่งเร็วขึ้น
“ฮู่! ทำอะไรกันน่ะ!” เธอขมวดคิ้วถอนหายใจ มองร่างทั้งสองนั้นและไม่รีบไล่ตามไปอีก แต่ตามอยู่ด้านหลังพวกเขาอย่างไม่รีบไม่ร้อน คิดว่าตามพวกเขาไปยังไงก็คงเดินออกไปได้?
ทว่าเฟิ่งจิ่วที่ไม่ร้อนใจ กลับทำให้ชายหนุ่มทั้งสองเป็นกังวลแทบแย่
“เจ้านั่นเป็นคนสำนักไหนกัน? ทำไมนานขนาดนี้แล้วยังตามพวกเรามาอีก เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?”
คนหนึ่งวิ่งเสียจนเหงื่อท่วมศีรษะ สีหน้าตื่นตระหนก พอหันกลับไปเห็นร่างสีแดงด้านหลังห่างออกไปราวสามสิบเมตรยังตามอยู่อย่างเชื่องช้า ก็อดไม่ได้ร้องครวญ
“ฮู่! ข้าวิ่งไม่ไ
