ามนัก” หนึ่งในนั้นผู้ตัดสินหญิงอายุราวสามสิบกว่ามองน้ำยาครึ่งขวดโปร่งใสนั้นอย่างตกตะลึง และเหลือเชื่อนิดหน่อย
“พี่สาวผู้สวยสง่างาม นี่คือยาแน่นอน ด้วยความสัตย์จริงไม่มีเท็จ”
เฟิ่งจิ่วขยิบตาให้นาง รอยยิ้มชั่วร้ายและดวงตาสดใสพร้อมรอยยิ้มทำให้นักปรุงยาหญิงอายุสามสิบกว่าสีหน้าแดงน้อยๆ ความอึดอัดใจเผยอยู่บนใบหน้า
เห็นภาพเช่นนี้ หลิงโม่หานก็ขมวดคิ้ว แอบคิดว่า ‘เด็กคนนี้ ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ!’
……………………………
ตอนที่ 176 ทำให้สลบแล้วแบกไป!
เวลานี้ เฟิ่งจิ่วหันข้างเล็กน้อย มองถามหลิงโม่หานยิ้มๆ “ท่านอาหลิง ไยท่านถึงเอาแต่จ้องข้าล่ะขอรับ?”
ได้ยินคำพูดนี้ รอยยิ้มบนใบหน้านักปรุงยาหญิงก็เอ่อล้นออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ สายตาที่มองเฟิ่งจิ่วมีความอ่อนโยนอยู่บางส่วน “เจ้าหนุ่มน้อย บอกหน่อยสิ ว่ายาขวดนี้มีสรรพคุณอะไร?”
“ยาขวดนี้คือน้ำยาเร่งความเร็วขั้นสาม ขอแค่ดื่มมันเข้าไป ในยามที่ต้องหนีเอาตัวรอด ก็จะสามารถเพิ่มความเร็วได้เป็นสิบเท่า ต่อให้ผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณถูกปรมาจารย์พลังวิญญาณตามฆ่า แค่ดื่มยาขวดนี้ ก็สามารถมีความเร็วในการหนีที่มากพอขอรับ”
ฟังคำพูดนี้ ผู้คนทั้งบนล่างเวทีต่างสูดหายใจ ดวงตาแต่ละคู่ล้วนจ้องมองยาสีเขียวขวดนั้นอย่างมีประกายละโมบ หากเป็นอย่างที่เขาบอก นี่ก็ไม่ใช่ยาธรรมดา แต่เป็นน้ำยาทิพย์ที่ช่วยชีวิตได้ในเวลาคับขัน!
“หึ! ไร้สาระ!”
อาจารย์นักปรุงยาสำนักศึกษาหมอกดาราเดินเข้ามา นำยาวางบนโต๊
