นสีหลิ่น ไม่มีใครเคยเห็นรูปลักษณ์นาง เพราะใช้ผ้าคลุมปิดหน้าไว้ตลอด”
ฟังเช่นนี้ ในดวงตาซูรั่วอวิ๋นก็ฉายแววไอสังหารที่ชั่วร้าย นังจิ้งจอกไร้ที่มาคนเดียวก็สามารถทำให้มู่หรงอี้เซวียนว้าวุ่นใจได้ ช่างมีฝีมือดีเสียจริง!
“ส่งพวกคนจากสำนักพิษโอสถไปฆ่าเจ้าคนแซ่กวนนั่นซะ ส่วนผู้หญิงคนนั้น ให้จับกลับมา ข้าอยากเห็นว่าใต้ผ้าคลุมหน้านั้นจะมีรูปโฉมเช่นไร!” น้ำเสียงนางที่เปล่งออกมามีความโหดร้าย ในค่ำคืนอันสงบเงียบนี้มันช่างน่าสะพรึงเป็นพิเศษอย่างเห็นได้ชัด
“ขอรับ!” ชายวัยกลางคนตอบรับด้วยความเคารพ
“นอกจากนี้ ไปสืบมาหน่อยว่าท่านผู้เฒ่าถูกผู้มีอำนาจท่านใดลักพาไป หากหาพบตัว ก็จัดการที่ด้านนอกนั้นทันที!”
แค่ตาเฒ่าที่เกะกะขวางหูขวางตาคนหนึ่ง หากนางฉลาดพอก็จะไม่ฆ่าเขา แต่ตรงกันข้าม คนก็แก่เสียขนาดนั้น ยังจะมีดวงตาที่ปราดเปรื่องเสียจนทำให้คนแสนรังเกียจอีก
ในเมื่อเข้ามาขวางทาง ก็อย่าโทษว่านางไม่นึกถึงความรักเล็กๆ น้อยๆ นั่นละกัน!
“ขอรับ!” ชายวัยกลางคนขานรับอีกครา หลังจากเห็นนางโบกมือส่งสัญญาณให้เขาล่าถอย ถึงจะหันตัวออกไป
เช้าตรู่วันต่อมา
เมื่อท่านผู้เฒ่าเฟิ่งค่อยๆ ฟื้นขึ้นมา ก็เห็นคนคนหนึ่งนอนคว่ำอยู่ข้างเตียง พอเห็นศีรษะหันข้างน้อยๆ ใบหน้าอันเสียโฉมนั่นก็สะท้อนสู่ดวงตา นึกถึงคำพูดของหญิงสาวผู้นั้น ในใจก็ชอกช้ำชั่วขณะ น้ำตาเปียกหมอนอย่างช่วยไม่ได้
พอเห็นใบหน้าที่เสียโฉมทำให้เขาปวดใจรู้สึกผิดไม่สิ้นสุด แต่ต