อนนั้น เมื่อได้ยินนางบอกว่าใช้มีดกรีดใบหน้าแม่หนูเฟิ่งทีละมีดๆ ความทุกข์ใจนั้นยิ่งทำให้เขาสามารถยับยั้งไม่ให้มันผันเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวและรวดร้าวได้
แม่หนูเฟิ่งเอ๋ย! เด็กน้อยผู้ว่านอนสอนง่าย กลับรับทุกขเวทนามากมายเพียงนั้น จะให้ตาเฒ่าเช่นเขายอมรับได้เช่นไร…
…………………………………