รี้ยวกราดเพียงนี้เลย อย่าทำชิงเกอเสียขวัญสิขอรับ”
สำหรับอำนาจของท่านพ่อ เขานั้นรู้ลึกถึงกระดูกดำ เพียงเสียงตะคอกและแววตา ก็แทบจะทำให้แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรอย่างเขากลายเป็นเช่นลูกเต่า อ้อ ไม่สิ ต้องขลาดกลัวในทันที
ท่าทางพาลเหลิงอำนาจแค่กับคนนอก ส่วนกับคนในบ้าน ก็ไม่เคยจะแสดงท่าทีมีอำนาจออกมาเลยสักนิด
ท่านผู้เฒ่าเฟิ่งไม่พูดอะไร แต่ใช้สายตาหลักแหลมเฉียบคมจับจ้องไปบนเรือนร่างที่เดินเข้ามาจากด้านนอก เมื่อเห็นใบหน้าอันคุ้นเคย ก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
มีหลานสาวอยู่สองคนจริงๆ ด้วย
คนหนึ่งใบหน้าเสียโฉม อีกคนใบหน้ากลับยังสมบูรณ์ดังเดิม
เขาเหล่ตาพินิจมองอย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า
ตอนที่เดินเข้ามา เฟิ่งชิงเกอรู้สึกถึงสายตาแหลมคมของท่านผู้เฒ่าเฟิ่งที่จับจ้องสำรวจมาบนร่าง จึงหวั่นใจเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้ แอบแปลกใจกับตัวเองว่า ‘ทำไมถึงมองนางเช่นนี้? หรือเขามองออกรึ ว่านางมีตรงไหนไม่เหมือนเฟิ่งชิงเกอ?’
……………………………
ตอนที่ 128 ปานรูปหงส์!
“ท่านปู่ ท่านพ่อ”
นางเอ่ยเรียก พยายามจะเมินเฉยบรรยากาศในห้องโถงที่ทำให้คนหายใจไม่ออก มายังข้างกายท่านผู้เฒ่าเฟิ่งและใช้สองมือกอดแขนเขา เผยรอยยิ้มอ่อนโยน “ท่านปู่ แม่หนูเฟิ่งคิดถึงท่านมากเจ้าค่ะ ท่านเก็บตัวฝึกวิชาอยู่หลายเดือน หลานไม่เจอท่านปู่มาตั้งหลายเดือนเลยนะเจ้าคะ!”
ไม่มีเสียงหัวเราะที่คาดไว้ ตรงกันข้าม ท่านผู้เฒ่าเฟิ่งหรี่สองตาถลึงมองนางไม่วางตา ดวงตาเฉียบแหล
