ือ?
ถ้าเจอกับผู้แข็งแกร่งที่แม้แต่เธอยังสู้ไม่ไหวเข้าจริงๆ ก็ไม่เชื่อหรอกว่าเขามีฝีมือพอจะช่วยได้
ทว่าหงส์ไฟน้อยพอฟังคำพูดนี้ก็ไม่ชอบใจนัก สองแขนเล็กๆ ยกขึ้นกอดอก บั้นท้ายหย่อนลงนั่งบนพื้น แล้วถลึงมองนางด้วยแววตาขุ่นเคือง “เจ้าดูถูกกันให้น้อยๆ หน่อย! ข้าไม่ไร้ประโยชน์เหมือนเด็กทารกมนุษย์อายุสามขวบของพวกเจ้า ข้าแข็งแกร่งมากนะ!”
เขาเน้นย้ำอีกครั้ง แม้เฟิ่งจิ่วจะไม่คิดว่าคำพูดเขาเป็นความจริงก็ตาม
“นายท่าน อาหวาฟื้นแล้วเจ้าค่ะ”
ด้านนอกมีเสียงเหลิ่งซวงดังลอยมา
พอเฟิ่งจิ่วในห้วงมิติได้ยิน ก็มองเม็ดยาในมือแวบหนึ่ง คิดแล้วคิดอีก จึงเก็บมันขึ้นมา ก่อนจะกำชับว่า “เจ้าอยู่ฝึกฝนวิชาด้านในนี้อย่างว่าง่ายไปเถิด” ขณะที่พูด ถึงจะแวบตัวออกจากห้วงมิติ
เมื่อเปิดประตูห้องออก ก็เห็นใบหน้าระรื่นของเหลิ่งซวง
“นายท่าน อาหวาฟื้นแล้วเจ้าค่ะ”
“อืม” เธอพยักหน้า ถึงจะสาวเท้าก้าวเดินไปยังห้องของเหลิ่งซวง
มาถึงในห้อง เห็นเหลิ่งหวาบนเตียงลืมตาขึ้นมาแล้ว พอเห็นเธอมาจึงคิดจะลุกขึ้น แต่ก็โดนเธอกดไว้ “บนตัวเจ้ามีแผล นอนไปดีกว่านะ”
“นายท่านขอรับ คุณชายถูกจับไปแล้ว” น้ำเสียงเขาอ่อนรวยรินนัก แต่ดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้มาก
“รู้รึว่าคนพวกนั้นเป็นใคร?” เธอแอบเดา แค่ถูกจับก็ยังดี ไม่ถูกฆ่าเป็นพอ
“ชายวัยกลางคนนั่นบอกว่าเป็นคนตระกูลสวี่ หาว่านายท่านฆ่าลูกชาย น้องชายคนรอง และยังมีผู้อาวุโสอีกสองท่านของเขา จึงจะมาคิดบัญชีกับนายท่า
