บทที่ 685 รู้สึกเหมือนตนเองทำอะไรพลาดไป
ถึงแม้ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าจะไม่โชคดีเหมือนจูชีที่สอบครั้งแรกก็ได้ที่หนึ่งของเสี้ยนซื่อ คว้าตำแหน่งซิ่วไฉมาครอง
แต่ด้วยสติปัญญาของพวกเขา ไปเป็นอาจารย์สอนหนังสือในสำนักศึกษาของอาจารย์เสิน หรือเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีในตำบลอันจิ่วก็ไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด
ถ้าภัตตาคารที่มารดาไปเปิดร่วมกับคนอื่นไปได้สวย ไม่แน่ว่าวันหน้าอาจต้องให้ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่ามาช่วย
ที่ท่านแม่พูดว่าไม่เคยคิดจะให้ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่ากลับมาแบ่งมรดกที่ดินไม่กี่หมู่นั้นของที่บ้านและกลับมาเป็นชาวนา ที่จริงแล้วก็มีเหตุผลเช่นกัน
ทว่าน่าเสียดาย…
บิดากับพี่สะใภ้น้องสะใภ้ทั้งหลายสายตาแคบสั้น เอาแต่จับจ้องเงินไม่กี่ร้อยตำลึงตรงหน้า แต่กลับไม่เคยพิจารณาถึงสิ่งที่ต้าเป่าและเอ้อร์เป่าจะนำมาให้ครอบครัวในอนาคต
มารดาของเขาจึงใช้แผนซ้อนแผน อาศัยโอกาสนี้ให้ทุกคนลงนามในข้อตกลง ป้องกันมิให้วันหน้าเมื่อต้าเป่ากับเอ้อร์เป่ามีอนาคตสดใสแล้วจะมีคนไปเกาะเป็นภาระ ที่จริงก็ดีอยู่เหมือนกัน
เนื่องจากจูซานบอกกล่าวเอาไว้แล้ว จูซื่อกับจูอู่จึงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อการตัดสินใจของเย่อวี๋หรานมากนัก ทั้งยังช่วยจับตามองจูชี ป้องกันไม่ให้จูชีที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทำลายเรื่องดี ๆ ของมารดาไปเพราะความหุนหันพลันแล่น
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเอ่ยปากขึ้นก่อน ข้อตกลงที่มาอย่างไร้วี่แววนี้จึงได้ออกจากเตาสด ๆ ร้อน ๆ ด้วยประการฉะนี้
