นใจไม่ได้ ดังนั้น เขาจึงลังเลสักพัก แต่ก็ยังถามออกไป “ทำไมบนหน้าเจ้าถึงมีรอยแผลมากมายขนาดนั้นเล่า?”
เมื่อเขาพูดถึง เธอก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ เพราะแช่ตัวอยู่ใต้น้ำ ยาบดสมุนไพรบนหน้าถูกชะล้างจนสะอาดไปนานแล้ว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลจึงปรากฏออกมาเป็นธรรมดา
เธอยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้า “มีหญิงชั่วคนหนึ่ง เอามีดมากรีดบนใบหน้าข้าทีละรอยทีละมีด” น้ำเสียงเธอมีความเฉยชาอยู่บางส่วน แต่ความเย็นยะเยือกที่ฉายชัดอัดแน่นในดวงตากลับไม่อาจสังเกตได้ง่ายๆ
หงส์ไฟน้อยได้ฟังก็ขมวดคิ้ว “งั้นเจ้าไม่สู้กลับล่ะ?”
“ข้าสู้พวกเขาไม่ได้” เธอพูดพลางก็หรี่ตายิ้ม แอบคิดไปว่า ‘เธอในตอนแรกนั้นยังไม่ใช่เธอ หากเป็นเธอ ก็คงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้’
“ดังนั้นข้าถึงบอกว่าเจ้าอ่อนแอก็ยังไม่เชื่อ แต่ไม่เป็นไร แค่ข้าแข็งแกร่งก็พอ จากนี้ข้าจะปกป้องเจ้าเอง”
เด็กชายยืดเอวตั้งตรง เขาเชิดใบหน้าเล็กที่งดงามขึ้นพลางพูดว่า “เจ้าบอกข้ามาว่าใครกรีดรอยบนใบหน้าเจ้า? ข้าจะช่วยเจ้าแก้แค้นเอง!”
…………………………………………………….
ตอนที่ 50 โชคชะตาแห่งการพบเจอครั้งที่สาม
พอได้ยินคำพูดนั้น แววตาเฟิ่งจิ่วก็มีรอยยิ้ม เธอยกมือขึ้นหยิกแก้มเล็กขาวเนียนของเขา “ไม่ใช่ว่าเจ้ารังเกียจข้ามากหรอกรึ?”
“ข้ารังเกียจเจ้า แต่เจ้าเป็นคนของข้า ข้าแกล้งเจ้าได้ จะให้คนอื่นมาแกล้งได้ยังไงกัน?” เด็กหนุ่มน้อยพูดด้วยอารมณ์ฮึกห้าวอย่างผึ่งผายทรงพลัง น่าเสียดายที่น้ำเสียงหน่อมแน้มแล
