จิ่วก็ขมวดคิ้วน้อยๆ
“ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้หญิงเช่นนี้กลายเป็นผู้ถือพันธสัญญาของข้าได้อย่างไร หน้าตาก็น่าเกลียด พละกำลังก็อ่อนด้อย ซ้ำยังชอบจับก้นคนอื่น เป็นหญิงลามกคนหนึ่งแท้ๆ”
ตอนนี้ในอ้อมแขนหงส์ไฟน้อยโอบเปลือกไข่พวกนั้นไว้ กำลังกินมันเสียงดังกรอบแกรบ เขากินไปพลางพร่ำบ่น ทั้งยังส่งสายตาก่นด่าไปทางเฟิ่งจิ่วอยู่บ่อยครั้ง
เฟิ่งจิ่วได้ฟังก็ถึงกับกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จึงยื่นมือไปเขกหัวเล็กๆ ของเขาทีหนึ่ง “เจ้าเด็กน้อย ไม่ว่าเจ้าจะยินยอมหรือไม่ เจ้าก็เป็นคนของข้าแล้ว จากนี้ไปต้องปฏิบัติตามข้า”
ขณะพูด เธอมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ “ยังมีอีก เจ้าหิวมากขนาดนั้นเลยหรือไง? ขนาดเปลือกไข่ก็ยังกินได้ลง?”
หงส์ไฟน้อยมองค้อนใส่ และไม่หันไปสนใจเธออีกอย่างหยิ่งผยอง
เปลือกไข่ของเขาเป็นของดี พอกินแล้วไม่เพียงเสริมสร้างพลังกายแก่เขา แต่ยังบำรุงร่างกายให้แข็งแรงได้ด้วย หญิงคนนั้นช่างไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ก็แค่เจ้าโง่คนหนึ่งเท่านั้น
“ดีล่ะ พวกเราไปกันเถอะ! ลองดูซิว่าที่นี่มีความพิเศษอะไรกันแน่ นึกไม่ถึงว่าจะมีแรงดูดแบบนั้นดึงพวกเราเข้ามาได้” เฟิ่งจิ่วพูดพลางก้าวเดินไปด้านใน
เห็นได้เลยว่านี่คือจวนลับที่ถูกทิ้งร้างมาหลายปี แต่ไม่รู้ว่าทั้งที่จวนลับแห่งนี้อยู่ใต้บ่อน้ำกลับไม่จมน้ำเลยได้อย่างไร?
หงส์ไฟน้อยกอดเปลือกไข่ไว้ กินมันไปพลางเดินตามหลังเธอ เขาพินิจมองเงาร่างเบื้องหน้าอยู่ไม่หยุดหย่อน คิดว่าผู้หญิงคนนี้ช่างแปลกนั
