ก ทั้งที่พละกำลังอ่อนแอมาก แต่พอมาถึงสถานที่แบบนี้กลับไม่ตื่นตกใจเลย
“ข้ารอมาหลายปีขนาดนี้ ในที่สุดก็มาแล้วคนหนึ่ง สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งข้า สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งข้าจริงๆ ฮ่าๆๆๆ…”
ทันใดนั้น ในจวนลับมีน้ำเสียงซื่อตรงและไม่เกรงอกเกรงใจดังลอยมา ความตื่นเต้นในน้ำเสียงพร้อมอานุภาพกดดันอันแรงกล้าสั่นสะเทือนอยู่กลางอากาศ
แต่ที่น่าแปลกคือ เธอเห็นแรงกดดันมหาศาลนั้นกระเพื่อมอยู่ในอากาศราวกับลายคลื่นน้ำที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ทว่ากลับไม่รู้สึกไม่ดีเลยสักนิด
หรือเป็นเพราะการทำสัญญากับหงส์ไฟสัตว์เทวะในตำนาน?
เมื่อคิดเช่นนี้ เธอก็อดเหลือบมองเด็กชายตัวน้อยด้านหลังซึ่งกำลังกัดกินเปลือกไข่ในอ้อมกอดไม่ได้
และแอบคิดว่า ‘ก็ยังดูไม่ออกจริงๆ ว่าเจ้าตัวเล็กแต่ไม่น้อยนี่มีประโยชน์อะไรขนาดนั้น!’
…………………………………………………….
ตอนที่ 44 ร่างเทพประทับ
“มองข้าทำไมอีก!” เด็กชายน้อยถลึงมองเธอแวบหนึ่ง
เฟิ่งจิ่วหัวเราะ ทันใดนั้นก็หันตัวยื่นมือไปหยิกแก้มเล็กขาวเนียนของเขา “ข้ายิ่งชอบเจ้าขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ ทำยังไงดี?”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หงส์ไฟน้อยเบิกตาอย่างตื่นตกใจ ใบหน้าเล็กอันงดงามขึ้นสีแดง เขาพยายามทำท่าทางโกรธ แต่กลับดูกระมิดกระเมี้ยนอยู่บ้าง บนใบหน้ามีความเขินอายเจืออยู่สักสามส่วน ความไม่พอใจอีกเจ็ดส่วน
“เจ้า เจ้าอย่าคิดว่าพูดแบบนี้แล้วข้าจะเปลี่ยนความคิดที่มีต่อเจ้าเชียวนะ เจ้ามันก็แค่คนโง่! ข้าถึงได้ไม่ชอบเจ้า ยังมีอี
