“พวกเราจะรับผิดชอบเอง! อีกอย่าง พวกเราก็มีความสามารถมากพอจะรับผิดชอบได้!”
เป็นคำพูดที่หนักแน่นทรงพลังมากขนาดไหนกัน!
เด็ดเดี่ยวและมั่นใจ!
กลุ่มผู้แทนจากหนึ่งร้อยสี่สิบกว่าประเทศ เจ้าหน้าที่เกือบร้อยชีวิต สื่อมวลชนนานาชาติสองร้อยกว่าคน ทุกคนในโถงประชุมตะลึงงันอยู่ที่เดิม!
ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองร่างของชายหนุ่มอายุน้อยที่ยืนตระหง่านบนเวทีคนนั้น
ด้านล่างเวที กรรมการองค์การอนามัยโลกระดับสูงท่านหนึ่งที่มักจะเข้าร่วมงานประชุมเป็นประจำพลันอดกล่าวกับคนข้างกายไม่ได้
“เฉินชางเข้าร่วมงานประชุมไหนก็ไม่เคยสงวนท่าทีเลยสักครั้ง! ผมคิดไม่ถึงว่าครั้งนี้เขาจะมีท่าทีแบบนี้!”
สมาชิกองค์การอนามัยโลกที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วเอ่ยถาม “ปกติแล้วควรทำตัวให้สมเหตุสมผลไม่ใช่เหรอครับ”
กรรมการอาวุโสยิ้มออกมาทันที “นายคิดว่าเฉินชางจะก้าวขึ้นเวทีทั้งที่ไม่มีความมั่นใจเหรอ”
คำพูดของเขาทำให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างๆ ค่อนข้างสับสน
กรรมการอาวุโสเงยหน้ามองเฉินชางพลันเกิดความคาดหวังขึ้นมา!
ชายหนุ่มคนนี้นำความสำเร็จมาสู่โลกได้มากขนาดไหนกันนะ?!
หลังจากเฉินชางเอ่ยประโยคที่ทำให้ทั้งงานประชุมตกอยู่ในความเงียบไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้น เจมส์ โฆษกกระทรวงสาธารณสุข
