ทั้งห้องเงียบสงัดไร้เสียง
ไม่มีใครพูดเลย
ผ่านไปสักพัก ทุกคนถึงซุบซิบคุยกันแบบส่วนตัว
“เยี่ยม!”
“ยอดไปเลย!”
“ใช่แล้ว! ปัญหายาปฏิชีวนะเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์มาตลอด ตอนนี้เยี่ยมไปเลย!”
ผู้นำอาวุโสเอ่ยกับเฉินชางด้วยความตื่นเต้น “เยี่ยม! เสี่ยวเฉิน ครั้งนี้คุณสร้างความดีความชอบอย่างมหาศาลเลย ทางผมยังมีประชุมอยู่ อีกสักพักผมจะเดินทางไปเมืองอันหยาง เพื่อคุยรายละเอียด”
หลังพูดจบ ผู้นำอาวุโสมองไปรอบๆ ด้วยแววตาเปี่ยมความภาคภูมิใจ
เฉินชางพยักหน้ารับ กดวางสาย
ส่วนทุกคนในห้องก็ไม่ซุบซิบวิจารณ์อะไรอีกต่อไป
เสียงหนึ่งแว่วขึ้นมา “เหล่าหยาง คุณช่วยให้ความสำคัญกับเรื่องของเฉินชางให้มากหน่อยนะ ถ้าให้การสนับสนุนได้ก็สนับสนุนไปเลย!”
ประโยคนี้เข้าใจง่ายมาก แต่กลับทำให้ทุกคนในห้องค่อนข้างอิจฉาขึ้นมา!
กล่าวกันตามตรง ขอเพียงเฉินชางไม่ทำพลาด สถานะของเขา สถานะของลูกชายเขา ถึงขั้นที่สถานะของทั้งตระกูลล้วนจะอยู่สูงอย่างยิ่ง!
ประเด็นสำคัญที่สุดคือ เฉินชางอายุเพียงสามสิบกว่าปี แต่กลับมีผลงานขนาดนี้แล้ว ซ้ำยังเป็นหมอด้วย
ว่ากันจากใจจริง หากไม่มีเหตุจำเป็น ไม่มีใครอยากมีปัญหากับเฉินชาง
นี่คือหมอที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลก ไม่มีใครเทียบได้
