นรีบพูดวา “หัวหนาปารค ผมจะออกจาก โรงพยาบาล! รีบทำเรืองออกจากโรงพยาบาลใหผม!” ปาร์คยงจินนิ่งค้างอยูกับที่ สติยังไมกลับมา สวนคิมโฮจุนรีบขานเรียก “หัวหนาปารค?” ปาร์คยงจินจึงตอบสนองและรีบพูดวา “ได้ครับๆ! ชางนายินดีจริงฯ ครับ เดี่ยวผมรีบทำเรื่องออกจาก โรงพยาบาลให้ครับ! เฮอ จะชวยก็ต้องชวยใหถึงที่สุด! คุณคิม ผมจะไปกับคุณครับ! มีผมอยูจะไดมีคนคอยชวยดูแล!” คิมโฮจุฬ เนรีบพยักหนาขอบคุณ ครับ! ขอบคุณหัวหนา ปารคมากครับ! ผมจะติดตอสายการบิน เราจะออกเดินทาง โดยเร็วที่สุด!” คิมโฮจุนพูดจบก็เดินออกจากห้องทำงานไปด้วยความดีเจตอนนีเอง ปารคยงจินก็รีบเตรียมพาสปอรตเพือเดินทางไปประเทศจีนเขายากจะเชือวาการผาตัดนีอัตราความสำเร็จจะสูงถึง แปด[สิบเปอรเซ็นต!ฉินชางไมมีทางเกงขนาดนี!
