ญในมือของตัวเองนีคือจดหมายเชิญเขารวมพิธีรับรางวัลศัลยแพทย์ ระบบประสาทหวังจงเฉิงแหงประเทศจีนในอีกหนึงสัปดาหหลังจากนี้ ฉินชางลีมวาตัวเองมีภารกิจและรางวัลนื้อยู! แต ดูจากนิสัยของระบบทีฝานมา เฉินชางก็นับวาเข้าใจแลวนาจะได้รับรางวัลหลังจากที่ตัวเองไปรับรางวัลแล้ว! เหลาหมาเห็นเฉินชางก็ยกข้าวกลองมานั่งลง ครั้งนี้เหลาหมาเงียบมาก ากลับเป็นเฉินชางที่ทำตัวไมถูก อยูบาง ในที่สุดเฉินชางก็ทนไมไหว คณ .ไมมีอะไรอยากพูดเหรอ’ เหลาหมาไมได้หยุ ดกิน พูดเสียงคลุม เครือสุดยอด!”ฉินชางอึงทันทีลวกไปเหรอวิธีนี้ไมสำเร็จงั้นเอาใหม! ในเวลานี้เหลาหมาพลันวางตะเกียบ ในดวงตา เต็มไปด้วยน้ำตา เขาจ้องเฉินชางเขม็ง! นี่ทำเฉินชางตกใจแล้ว! “เป็นอะไร…เฮยฯต .หัวหน้าทีมหมา คุณเป็นอะไรเนี่ย อยาร้องไหสิ! เทีหลังผมไมอวดเบงตอหน้าคุณแล้ว โอเคไหม! คุณอยาทำแบบนี้! เฮื้อ…อย่างแยสุดผมก็ให้คุณได้รางวัล ปีหน้านา!”
