หลังทุกคนจากไป หลังพยาบาลเก็บกวาดหองผาตัดเรียบรอยแลวก็จากไปเหลือเพียงเฉินชางกับโชวเหวยเสียง เหลียงสยงฺ ฺจ้าว หนาน รวมถึงหาวชวี่เลี่ยง บางครั้งห้องผาตัดก็เป็นสถานที่ที่เงียบที่สุด ไมต้องกังวลวาจะมีคนแอบฟัง พูดคุยกันในนี้ยอมวางใจ ได้ ไมต้องกังวลวาจะเล็ดลอดออกไปข้างนอก เวลานี้ ในทีสุดจาวหนานภก็มีโอกาสถามเฉินชาง ศาสตราจารย์เฉิน…คุณทำไดยังไง ตามความคิด แรกเริมของคุณการผาตัดมีความยากสูงมาก ตองครุนคิดถึง ปัจจัยหลายอยาง. ตัวอยางเชนองศาของหลอดเลือดความเร็วในการไหลเวียนเลือด ความเขากันไดของสายสวนสำหรับปัญหานี้ เหลียงสยงกับโชวเหวยเสียงก็อยาก รมากฉินชางเห็นดังนั้นก็อดยิมไมได เพราะผมวิจัยเรืองนีมานานมากแลวครับ ความจริงผม วิจัยการผ่าตัดลิ่มเลือดอุดตันด้วยรังสีรวมรักษามาระยะหนึ่ง แลว แถมยังมีเทคนิคแลวดวย!” ประโยคนี้ของเฉินชางกระตุนความสงสัยของทุกคนทันทีมีเทคนิคแลวจริงๆ หรือ จาวหนานพลันตืนเตนดีใจขึนมา เมื่อกี้เขาไมสะดวกถาม นึกไมถึงวาจะมือยูจริงฯ! “เทคนิคอะไรเหรอครับ”ฉินชางมองทังสามตาโปนจนเหมือนไทรอยดเป็นพิษก็ยิมบอก“เทคนิคเปิดหลอดเลือดฉบับโชวไงครับ!” ทันทีที่เฉินชางพูดประโยคนี้ออกมา ทุกคนก็งงแลว โชวเหวยเสียงถูกเยินยอจนทำตัวไมถูก อีม…หนาแดง เล็กนอย เยอหยิ่งเล็กนอย แตก็งุนนงงเล็กนอย สวนเหลียงสยง ในฐานะผูเข ,ขารวมก็พลันอึงแลว!เขายอนนึกวิธีการและเทคนิคของเฉินชางอย่างละเอียด และเริ่มจริงจังขึ้นมา ยิ่งเข
