เหอฮุยคิดว่าทุกอย่างของตัวเองคือโชคชะตา!จน รวย ป่วย แข็งแรง…ชายชราอายุแปดสิบกว่าถูกย้ายมาบนเตียงผู้ป่วยแล้วรอบด้านล้วนเป็นสายตาห่วงใยเขาเข้าใจก่อนตัวเองอายุเจ็ดสิบ เขาเป็นภาระของบ้าน แม้แต่หลานก็ไม่ชอบอยู่กับตัวเองในหมู่บ้านบอกว่าตัวเองไม่เข้าพวก เป็นแรงงานชรายังคิดจะวาดภาพแต่ตอนที่ภาพของตัวเองดังขึ้นมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเหอฮุยรู้สึกว่าสวรรค์เมตตาตัวเองชาตินี้เขาพอใจแล้วเจ็บมือ?เขาไม่ได้ไร้เหตุผลขนาดนั้นคนอายุแปดสิบแล้ว ความเฟอะฟะแสดงออกมาให้เห็นชายชรารู้อยู่แก่ใจดีตัวเองก็คือต้นไม้ทำเงินของคนกลุ่มนี้ เป็นหมากทางการเมืองดังนั้นเหอฮุยจึงวาดน้อยมากคนมีการศึกษาต่างมีความหยิ่งทระนงเขาก็มีตอนนี้ตัวเองก็ควรพักผ่อนแล้ว“หัวหน้าเหลียง ช่วยพ่อผมด้วย! รอเขาหายดีแล้วผมจะส่งภาพให้คุณ!” ลูกชายของเหอฮุยพูดแบบนี้เหลียงสยงพยักหน้า ยิ้มเสแสร้งอย่างยากจะปฏิเสธ “ผมจะพยายามสุดความสามารถครับ!”ผู้นำโดยรอบก็จ้องเหลียงสยง“หัวหน้าเหลียง คุณต้องช่วยเหอฮุยให้ได้ เขาสำคัญมาก…”“ใช่ หัวหน้าเหลียง ขอร้องละ พวกเราจะขอบคุณอย่างสุดซึ้ง!”…คำพูดต่างๆ นานาดังขึ้นข้างหูของเหลียงสยงเหลียงสยงตอบรับรายคน เหมือนคุ้นเคยดี“หั
