ักแดง!ที่พาลูกชายวัยสิบเอ็ดปีมาเมืองอันหยางครั้งนี้ เงินทั้งหมดที่มีเอาไปใช้สนับสนุนการศึกษาของลูกแล้วตอนนี้ในครอบครัวเรียกได้ว่าสิ้นเนื้อประดาตัวแล้ว พอเห็นว่าฤดูใบไม้ผลิกำลังจะผ่านพ้นไป กัวเป่าไท่ก็เริ่มกังวลขึ้นมาฤดูร้อนฝนตกบ่อย ถ้ามีฝนรั่วซึมเข้ามาในบ้านอีก บ้านซอมซ่อหลังนี้ต้องพังถล่มแน่ถึงตอนนี้จะผุพังไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็มีที่ซุกหัวนอน!ว่ากันตามจริง ถ้าไม่ใช่เพราะพี่หยางที่อยู่ตรงหน้าคนนี้บอกว่าถ้ามาเมืองอันหยางจะได้เงินก้อนหนึ่ง เขาไม่มีทางมาแน่!กัวเป่าไท่แต่งงานมาสิบสามปีแล้ว แต่ราวหกเจ็ดปีก่อนกัวเป่าไท่เลือดออกในสมองเนื่องจากดื่มสุราตอนนี้ขจัดต้นตอของโรคไปแล้ว แต่เดินเหินไม่คล่องพูดก็ไม่ชัดเจน อย่าว่าแต่ทำงานเลย แม้แต่การใช้ชีวิตขั้นพื้นฐานยังจัดการไม่ได้!ช่วงแรกเริ่ม ฮั่วจินเย่คอยดูแลเขาอยู่ที่บ้าน หลังจากออกมาหางานทำก็ไม่กลับบ้านห้าปีแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องเงินเลย เธอไม่เคยส่งเงินกลับไปเลยสักแดงเดียวหากไม่ใช่เพราะเป็นเรื่องความเป็นความตาย เขาคงไม่ยอมมาจริงๆพูดให้ชัดคือ สายสัมพันธ์สามีภรรยาของทั้งสองขาดสะบั้นไปนานแล้วหากไม่ใช่เพราะต้องมีคำอธิบายให้ลูกชาย ต่อให้พูดอย่างไรเขาก็
