ล้วค่อยว่ากันเถอะครับ จะให้พูดอะไรตอนนี้ยังเร็วเกินไป อีกอย่าง…ผมก็ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขาเหมือนกัน”เฉินชางพูดความจริง รอเจอตัวก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลังประมาณแปดโมงครึ่ง งานรับสมัครเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการต้องกล่าวเลยว่า คนส่วนใหญ่ที่สมัครเข้ามาเป็นคนที่มีความสามารถพอสมควรพวกเขาเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ ไม่อ่อนน้อมไม่จองหองไม่ว่าจะพูดกันอย่างไร อย่างน้อยบุคลิกก็ยอดเยี่ยมมาก!กล่าวกันตามตรง คนพวกนี้ที่สมัครเข้ามา ส่วนใหญ่เป็นคนที่จงหรานรู้จักทั้งสิ้นถึงอย่างไร ด้วยตำแหน่งหัวหน้าสมาคมแพทย์แห่งประเทศจีน เส้นสายเครือข่ายของผู้อาวุโสจงจึงไม่ใช่เล่นๆแน่นอนดังนั้น จงหรานล้วนเคยติดต่อหรือรู้จักกับคนพวกนี้บ้างไม่มากก็น้อย การสอบสัมภาษณ์จึงดำเนินไปอย่างราบรื่นเช่นกันอีกทั้งคำถามของผู้อาวุโสจงก็ตรงจุดมาก“คุณมองลู่ทางการพัฒนาภายในองค์กรของโรงพยาบาลอันดับสองประจำมณฑลตงหยางไว้อย่างไรบ้างถ้าหากคุณได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาล คุณวางแผนจะเสริมสร้างความเข้มแข็งภายในองค์กรให้โรงพยาบาลแบบไหน”การพัฒนาและเสริมสร้างภายในองค์กรปัญหานี้ยากมาก หลังจากเข้ามาผู้อาวุโสจงจะยิงคำถามแบบนี้ใส่แต่สังเกตเห็นอีกฝ่ายยิ้มนิดๆ