แต่ในช่วงเวลาประมาณตีสาม เสียงออดฉุกเฉินดังขึ้น“เกิดเหตุกับผู้ป่วยเตียง 33 ค่ะ!”พยาบาลแผนกฉุกเฉินรีบวิ่งมาแจ้งหมอพวกเฉินชางมีสีหน้าตกใจทันที เตียง 33 คือ ผู้ป่วย ‘ต้องสาป’ คนนั้นทันใดนั้น!บรรยากาศในห้องแปลกพิกลขึ้นมาหลายส่วนในชั่วขณะหลังจากทุกคนมาที่ห้องพักผู้ป่วยก็พบว่าริมฝีปากผู้ป่วยซีดม่วง ลมหายใจแผ่ว ไม่มีการตอบสนอง!“วัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ!”“หัวใจห้องล่างเต้นแผ่วรัวแล้ว!”“กระตุ้นหัวใจ!”ทุกคนเริ่มงานยุ่งขึ้นมาหลังจากกู้ชีพอยู่พักหนึ่ง ทุกคนค่อนข้างใจหายอยู่ดีๆ ทำไมหัวใจห้องล่างเต้นแผ่วรัวเฉียบพลันล่ะนี่ครั้งที่สองแล้วนะ!จู่ๆ เฉินชางก็เอ่ยว่า “ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจต่อไป!”รอจนผู้ป่วยเตียง 33 ได้สติ เขามองเฉินชางด้วยสีหน้าสิ้นหวัง “ผู้อำนวยการเฉิน..ผมคงไม่รอดแล้วจริงๆ! มัจจุราชมาเอาชีวิตผมแล้ว! ผมถูกสาปแล้วจริงๆ ใคร…ก็ช่วยผมไม่ได้!ผมเห็นคนพวกนั้นมารับตัวแล้ว…”เวลานี้เฉินชางจ้องมองจอคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ไม่ปริปากสักคำ ดูเหมือนเขาจะมองอะไรออกแล้ว!ใช่จริงๆ หลังจากเฉินชางพินิจดูจนถี่ถ้วน สองตาพลันเปล่งประกายขึ้นมา!เขามองผู้ป่วย เอ่ยเสียงเรียบว่า “ใครก็เอาตัวคุณไปไม่ได้หรอก ผมรับรอง!”ทุกคนได้ยินก็ตะลึงไปทันที
