ความไร้ทางช่วยและถูกเพิกเฉยยามที่เผชิญหน้ากับชีวิตที่แท้…!ทั้งหมดก็สมจริงเช่นนี้!อาเธอร์ จอร์จไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองเชิญพวกเขาแล้วพวกเขาถึงปฏิเสธ!ในเวลานี้เอง หัวหน้าแพทย์ของศัลยกรรมหัวใจของศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยแฮกเคนแซก โมเคนก็มาแล้วเขาคืออาจารย์ของคริส แล้วก็เป็นสมาชิกของสมาคมAATS เช่นกันโมเคนมองอาเธอร์ จอร์จที่นั่งยองอยู่กับพื้น เป็นฝ่ายยื่นมือไปดึงเขาขึ้นมาก่อนอาเธอร์ จอร์จเห็นดังนั้นก็รีบลุกขึ้นมา “คุณโมเคน คุณกลับมาแล้ว!”ตอนนี้เหมือนโมเคนเป็นฟางเส้นสุดท้ายของเขาก่อนหน้านี้โมเคนไปต่างประเทศ ตอนนี้เพิ่งจะกลับมาโมเคนไม่ได้ตอบอาเธอร์ จอร์จ แต่ถามขึ้นว่า “คุณโทรหาพวกซาบรีน่าหรือ”ได้ยินคำพูดของโมเคน อาเธอร์ จอร์จก็ชะงักไปเล็กน้อย!เหมือนพลันรู้สึกตัวขึ้นมา!วินาทีนี้เหมือนเขาคว้าฟางเส้นสุดท้ายอาเธอร์ จอร์จจับแขนของโมเคน ถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “คุณโมเคน เกิดอะไรขึ้นกันแน่”โมเคนอายุเกือบหกสิบ ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราเขาสวมแว่นตาหนา เป็นแพทย์ชาวผิวดำเขาไม่ได้ตอบคำถามของอาเธอร์ จอร์จตรงๆ แต่ถามเบาๆ“เจอกับโรคภัย ไม่อาจได้รับการรักษา เป็นความรู้สึกแบบไหน”อาเธอร์ จอร์จหลุดปากพูดออกไป“สิ้นหวัง
