ตามสถานการณ์นี้ ตนน่าจะรับคนไข้มาได้เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ปิดหน้าแสดงพยาธิวิทยาจากนั้นก็เห็นว่าทุกคนกำลังคุยเรื่องของตนเองเฉินชางยิ้มกระอักกระอ่วน ส่งอิโมจิอย่างที่ผู้ยิ่งใหญ่ควรส่ง จากนั้นจึงพูดว่า “สวัสดีครับ!”อืม ในด้านบุคลิก เฉินชางควบคุมได้เป็นอย่างดีมาโดยตลอด!ตามคาด ทุกคนต่างทักทาย!“ศาสตราจารย์เฉิน ไม่ได้พบกันนานเลย!”“ศาสตราจารย์เฉิน คุณดูเคสนี้หรือยัง”“ใช่ครับ การผ่าตัดเคสนี้ ศาสตราจารย์เฉินมีวิธีหรือยัง”……ตอนนี้เอง คิมเยอึนมองเฉินชาง พร้อมถามว่า“ศาสตราจารย์เฉิน…คุณมีความคิดอย่างไร การผ่าตัดเคสนี้…คุณทำได้ไหม”เฉินชางพูดเรียบๆ “ส่งตัวคนไข้มาโดยเร็วที่สุดครับ!”คำพูดเรียบๆ ของเฉินชางกลับเหมือนระเบิดที่ปะทุกลางแม่น้ำ ทำให้เกิดคลื่นมากมาย!หมายความว่าอย่างไรศาสตราจารย์เฉินรักษาได้หรือ!รักษาได้จริงหรือได้ยินคำพูดง่ายๆ เพียงไม่กี่คำของเฉินชางศาสตราจารย์ที่มาจากหลายสิบประเทศล้วนหัวใจกระตุกวูบ!พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฉินชางทำได้อย่างไรแม้พวกเขารู้ว่าเฉินชางเก่ง แต่…ความเก่งก็มีจำกัดการที่เฉินชางให้คิมเยอึนส่งตัวคนไข้ไปโดยที่ไม่ลังเลเลยสักนิด ทำให้ทุกคนยากจะยอมรับเพราะนี่…เก่งเกินไปหรือเปล่าตอนนี้เอง เฉิ