ือผู้ว่าการมณฑลว่ากันตามหลักแล้วไม่ถึงขั้นที่ต้องให้เขาลงมาจัดการ
แต่ว่านี่คือชีวิตคนสี่สิบคนเชียวนะถ้าเกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นจริงๆขงเสียงหมิงต้องรับผิดชอบทั้งหมด!
เรื่องแบบนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับใครจะต้องรับผิดชอบแล้วเรื่องแบบนี้ต้องลงโทษอย่างหนักไม่มีละเว้น!
“อืม ขอบใจเธอมากนะเสี่ยวเฉิน!” ขงเสียงหมิงสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งเพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง
“ฉันจะตรวจสอบเรื่องนี้ทันที”
เฉินชางตอบรับถึงแม้เขาจะทราบดีว่าขงเสียงหมิงมีประสบการณ์โชคโชนแต่ก็อดเตือนไม่ได้ “ลุงขงครับ…ถ้าตรวจสอบสถานการณ์อย่างลับๆอาจจะได้ข้อเท็จจริงมากขึ้นนะครับ”
ขงเสียงหมิงพยักหน้าพลางเอ่ยตอบ “อืม ฉันเข้าใจแล้ว”
หลังวางสายเฉินชางเดินออกมาจากห้องทำงานผู้อำนวยการศูนย์แต่ละล้าละลังอยู่นานพักใหญ่เขาก็ยังตัดสินใจไม่ได้
คิดไม่ตกว่าจะแจ้งเรื่องนี้กับผู้ป่วยอย่างไรดีจงหรานเดินออกมาจากห้องทำงานแพทย์ในจังหวะนี้พอดีพอเห็นเฉินชางเป็นแบบนี้ก็เดินเข้ามาหา
“เจอปัญหาเหรอ”
“ครับ”
“เกิดอะไรขึ้น”
เฉินชางบอกไปตามจริงเล่าต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ออกไปหลังเล่าจบจงหรานเองก็ค่อนข้างตะลึงเช่นกัน
เขาไม่คิดเลยจริงๆว่าการตรวจผู้ป่วยจะเผยให้เห็นจิตใจละโมบชั่วร้ายของผู้ดูแลโรงงาน!
พอคิดมาถึงตรงนี้พูดตามตรงว่าจงหรานค่อนข้างตกใจเขามองเฉินชางอย่างค่อนข้างสะท้อนใจเด็กคนนี้อาจเป็นอัจฉริยะสินะ
เขาเชื่อมโยงอาการผู้ป่วยเข้ากับงานของผู้ป่วยวิเคราะห์ไปถึงปัญหาของ
