งแปลก ๆ มาบ้างใช่ไหมคะ? คุณคงจะเคยเจอคนที่แปลกกว่าฉันมาบ้างแล้ว ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องแกล้งตีพุ่มไม้ไปรอบ ๆ หรอกค่ะ ฉันบอกว่าทำนายดวงชะตาได้ ในใจของเจ้าหน้าที่โจวก็น่าจะรู้ดีว่าจริงหรือไม่ ในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจ คุณย่อมรู้จักผู้คนมากมายกว่าฉัน เมื่อเทียบกับคนแปลก ๆ มากหน้าหลายตาพวกนั้น ฉันก็แค่รู้วิธีมองใบหน้าคน ไม่ได้นับว่าเป็นอะไรเลย”
หลังจากได้ทำความรู้จักกับจางเฉิง เฝ่ยไป๋ลู่ก็ได้เรียนรู้ศิลปะลี้ลับมากมายในโลกนี้จากเขา
มีเวทีสำหรับสื่อสารทางโทรจิต มีนักพรตเต๋าที่มีใบประกอบการชัดเจน ไหนจะยังมีวัดเต๋าที่จัดกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนมีองค์กรจัดการดูแลอยู่เบื้องหลัง
ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญกับความอยากรู้อยากเห็นของเจ้าหน้าที่โจว เฝ่ยไป๋ลู่เลยไม่มีอะไรต้องกังวล
สีหน้าผ่อนคลายของเจ้าหน้าที่โจวพลันหายไป เขากลับมานั่งตัวตรงด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง
นายตำรวจหนุ่มทั้งสองนิ่งเงียบ “…”
เฝ่ยไป๋ลู่มองสีหน้าท่าทางของเจ้าหน้าที่โจว เธอยิ่งมั่นใจว่าตัวเองเดาถูกต้องแล้ว
หลังจากนั้นเธอก็รินชาเขียวร้อน ๆ ให้กับเขา “ฉันรู้ว่าเด็กที่ถูกพวกค้ามนุษย์ลักพาตัวอยู่ที่ไหนค่ะ”
เจ้าหน้าที่โจวที่กำลังครุ่นคิด พลันลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น ดวงตาที่มองเฝ่ยไป๋ลู่เต็มไปด้วยเปลวไฟลุกโชน “ที่ไหนครับ?”
เฝ่ยไป๋ลู่กล่าวว่า “ผู้ค้ามนุษย์ที่ลักพาตัวเด็กเป็นหญิงวัยกลางคน มีไฝที่คอ ข้าง ๆ เธอมีผู้สมรู้ร่
