งอวี๋หย่งกัง พวกชวีจินกั๋วก็พากันพยักหน้า!ฟูจิวาระ ซาอิได้ยินดังนั้นก็พลันอึ้งตะลึง จากนั้นยิ้มหึๆๆขึ้นมา!คาร์เมน ฮามิลล์ก็หัวเราะตาม “หึๆๆๆ!”“ศาสตราจารย์ท่านขี้เล่นจริงๆ!”“ใช่ ผมชอบความขี้เล่นแบบนี้ของคนจีน!”ทั้งสองคนหัวเราะ มองอวี๋หย่งกังเป็นคนโง่เง่าไปแล้ว จนเขาอึ้งอยู่กับที่ มีสีหน้าจนใจ…บัดซบ ผมพูดความจริง ทำไมพวกคุณไม่เชื่อเนี่ย!ดังนั้นเหล่าอวี๋จึงชี้คนไข้บอก “พวกคุณดู กระดูกสันอุ้งเชิงกราน! นี่เป็นที่ที่เก็บวัสดุ แล้วพวกคุณดูนี่ พวกนี้คือเศษกระดูก ศาสตราจารย์เฉินเพิ่งจะแกะสลักออกมาเมื่อกี้!”สิ้นประโยคนี้!ฟูจิวาระ ซาอิถูกความจริงตีแสกหน้าจนอึ้งไปแล้ว!คาร์เมนก็เช่นเดียวกัน เขามองเฉินชางอย่างตกตะลึงเนิ่นนาน!แล้วจึงพูดออกมา “คุณคือ…คุณก็คือ…ศาสตราจารย์เฉินชาง?!”
