เฉินชางไม่ได้เลือกใช้การวางยาสลบแต่ใช้ยาชาเฉพาะที่ทว่าตอนที่เลือกตำแหน่งผ่าตัดของคนไข้เขาวางหมอนไว้ระหว่างสะบักของผู้ป่วยเหยียดคอเล็กน้อยเอียงศีรษะประมาณสิบห้าองศาไปทางด้านตรงข้ามของแผลแล้วจัดให้อยู่ในท่าหงาย!
ตำแหน่งนี้ดูแปลกมากแต่กลับทำให้พวกหัวหน้ารู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก!
ใช่แล้ว!
พวกหัวหน้าอาวุโสที่อายุห้าสิบกว่าปีพวกนี้รู้สึกว่าหลายสิบปีที่ผ่านมาตนช่างใช้ชีวิตอย่างเปล่าประโยชน์ท่าแบบนี้ยังไม่เคยลอง!
อายุเกือบหกสิบแล้วมีแรงทำการทดลองทางคลินิกอีกไม่นานแล้วเพิ่งจะได้เห็นเฉินชางวางคนไข้ด้วยท่าแบบนี้ได้ความรู้ใหม่จริงๆ!
ทันใดนั้นไม่ว่าจะเป็นหยางเหวินอวี่ที่ปากไวและพูดตรงหรือว่าชวีจินกั๋วที่ขี้กังวลตอนนี้ต่างเข้าใจแล้วว่าทำไมมีแต่คนอยากเรียนการผ่าตัดกับเฉินชาง!
เพราะจะได้ความรู้มากมาย!
แค่ท่วงท่าที่เขาจัดวางคนไข้ก็ทำให้พวกเขาสะเทือนใจอยู่นาน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการผ่าตัดหลังจากนี้นอกจากนี้พูดตามตรงพวกเขาเห็นท่าทางสงบนิ่งของเฉินชางแล้วรู้สึกเหมือนเขาไม่ได้เห็นการผ่าตัดเคสนี้อยู่ในสายตาเลย
ที่จริงเฉินชางก็ไม่ได้เห็นการผ่าตัดเคสนี้อยู่ในสายตาอยู่แล้ว!
ถึงอย่างไรการผ่าตัดนี้ก็ไม่ได้ยากมาก
ถ้าเทียบกับตอนที่เขาฝึกหลอมและเซาะเชื่อมต่อกระดูกสันหลังกระดูกสันหลังที่หักโดยสิ้นเชิงนั้นง่ายกว่ามาก!
การผ่าตัดนี้มีความยาก!
แต่เพราะชุดกันความร้อนและหมวกนิรภัยช่วยลดแรงกระแทกที่กระดูกสันหลังและเป็นแผ
