จะเคยสัมผัส!” ชวีจินกัวอดพูดไม่ได้
เหยียนเจิงจวินจากโรงพยาบาลกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่อยู่ข้างๆ เองก็ขานรับ “ใช่ครับ ช่วยกันคิดหลายๆ คนจะได้เสนอวิธีที่มากมาย ศาสตราจารย์เฉินคนนี้จะประเมินตามหลักปกติไม่ได้”
พวกเขาวิเคราะห์กันแบบนี้ อูี่หยงกังก็ไม่ได้พูดอะไรอีก กดโทรหาเฉินชางทันที เมื่อคืนเฉินชางเพิ่งโทรมาสวัสดีปีใหม่ตน และยังให้อั่งเปาในกลุ่มศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวงแผนกฉุกเฉินที่หกไม่น้อยเลย ระหว่างรอสาย อูี่หยงกังก็พูดว่า “เฮ้อ… พวกคุณก็อย่าคาดหวังมากนัก ถึงอย่างไรเฉินชางก็ไม่ได้ทำได้ทุกอย่าง ยิ่งไปกว่านั้นการรักษาอาการบาดเจ็บที่ไขสันหลังเป็นปัญหาระดับนานาชาติเลยทีเดียว…”
อูี่หยงกังพูดยังไม่ทันจบก็โทรติดแล้ว
“สวัสดีปีใหม่ครับหัวหน้าอู!”
อูี่หยงกังรีบพยักหน้า เข้าเรื่องทันทีโดยไม่ได้ทักทายอะไรมาก “เฉินชาง วันนี้สถาบันวิจัยเคมีเกิดเพลิงไหม้ มีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงคนหนึ่ง… ตอนนี้โอกาสที่จะเป็นอัมพาตครึ่งล่างสูงมาก! ผมส่งรูปให้คุณทางวีแชท คุณลองดูฟิล์มเอกซเรย์หน่อย!”
เฉินชางได้ยินแล้วพยักหน้าพร้อมพูดว่า “ครับ!”
อูี่หยงกังรีบส่งรูปให้เฉินชาง จากนั้นห้องฉุกเฉินก็ตกอยู่ในความเงียบ ทุกคนต่างกำลังรอคำตอบจากเฉินชาง หนึ่งนาทีหลังจากนั้น เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เสียงเตือนแจ้งวีแชทที่ปกติดูธรรมดา วันนี้กลับชัดเจนมาก เพราะทุกคนต่างกำลังรอเสียงนี้!
คำพูดของเฉินชางง่ายมาก “เตรียมห้องผ่าตัดรอผม!”
คำพูดของเ
