ระมัดระวังเหล่าอู๋หัวเราะเหอะๆ “อย่ากลัวมาก! ระวังไว้ย่อมดีกว่า!”
ตอนที่ทั้งสองคนหาอยู่ทุกคนข้างนอกก็ไม่ได้อยู่เฉยหัวหน้าทีมเป็นห่วงมากแต่ก็ไม่กล้าเร่งให้ทุกคนใช้สายฉีดน้ำเพื่อควบคุมและดับไฟพยายามป้องกันไม่ให้ไฟลุกลามไปยังจุดที่พวกเขารวมตัวกันการดับเพลิงจะสะเพร่าไม่ได้! เป็นการช่วยเหลือและกู้ภัยตามแผน กู้ชีพอย่างสุดความสามารถเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหาย บางทีก็แบบนี้แหละการดับเพลิงก็เหมือนผ้าขี้ริ้วที่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องคอยรับผิดชอบความผิดนี้แทน เวลาเกิดเพลิงไหม้พวกเขาจะต้องดับเพลิงมีคนอยู่ข้างในก็ต้องช่วยคนความเสียหายด้านทรัพย์สินก็ต้องให้พวกเขาช่วยด้วย เจ้าหน้าที่ทุกคนในสถาบันวิจัยต่างมองกองไฟอย่างประหม่าในสายตามเต็มไปด้วยความคาดหวังและคำอวยพร! จะต้องสำเร็จ! จะต้องปลอดภัย! ความตายเป็นสิ่งที่ไม่ไม่มีใครอยากเห็นแต่กลับเป็นสิ่งที่ไม่มีใครควบคุมได้เช่นกันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ!
เปลวเพลิงกำลังได้รับการควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพแต่จู่ๆก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นหัวหน้าทีมสีหน้าเปลี่ยนไปทันที! เขากังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขากังวลจนฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อน่ากลัวเกินไปแล้ว ตอนนี้เองเปลวเพลิงได้ทวีความรุนแรงขึ้นและบริเวณนั้นคือชั้นสาม!
“เหล่าอู๋เป็นอย่างไรบ้าง” หัวหน้าทีมพูดผ่านเครื่องอินเตอร์คอมอย่างเป็นห่วง
“ปลอดภัยดีครับโธ่ ตกใจหมดระเบิดข้างหลังเราเลย!” เสียงที่ดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อนของเหล่าอู๋ดังขึ้นหัว
