านและยื่นตะเกียบให้เขา
“ไส้ซอสเนื้อวัว”
“ทำไมไม่ทำไส้หมูล่ะ”
“แม่ง ช่วงนี้ราคาเนื้อหมูจะเท่าราคาเนื้อวัวแล้วผมว่ากินเนื้อหมูไปก็เปล่าประโยชน์กินเนื้อวัวจะได้มีแรงออกไปทำภารกิจตอนกลางคืนจะได้ไม่เหนื่อย!” ชายหนุ่มพูดจบก็หันไปยื่นโค้กกระป๋องหนึ่งให้อีกฝ่าย “มา กินเกี๊ยวกับโค้กสะใจสุดๆ!”
ชายหนุ่มผิวคล้ำวางเกี๊ยวลงเปิดกระป๋องโค้กน้ำโค้กพุ่งออกมาพอดี!
“เฮ้ย เหล่าอู๋คุณปองร้ายผม!”
“ฮ่าๆๆ… แบบนี้ถึงจะมีกลิ่นอายของเทศกาลในหน่วยดับเพลิง” เหล่าอู๋กับหลิ่วจื่อเป็นคู่หูกันมาอย่างยาวนานเหล่าอู๋เป็นคนเมืองหลวงคุณแม่อาจจะมาส่งอาหารให้บ้างเป็นครั้งคราว “หลิ่วจื่อปีหน้าคุณก็อายุยี่สิบห้าปีแล้วสินะ”
“ใช่ครับ!”
“อยากได้อะไรไหม”
“ผม… ปีหน้าจะซ่อมบ้านหลังเก่าให้เสร็จแล้วปีถัดไปจะเก็บเงินซื้อบ้าน”
“ผมว่าบ้านที่บ้านเกิดคุณไม่ต้องซ่อมแล้วซื้อบ้านในเมืองหลวงก่อนจะได้หาภรรยาสักคน!”
“หาภรรยาเหรอครับเฮ้อ เอาไว้ก่อนแล้วกันผมแต่งงานตอนนี้ก็ต้องแยกกันอยู่อีกสองปีรอมีเงินก่อนค่อยว่ากัน”
“เหล่าอู๋คุณล่ะปีหน้าอยากทำอะไร”
“ผมเหรอสัปดาห์หน้าผมจะไปขอเมิงเมิงแต่งงาน!”
“ให้วันวาเลนไทน์ด้วยใช้ได้เลยนะ!”
“ฮ่าๆ อวยพรผมสิไม่แน่ว่าปีหน้าผมอาจจะเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว”
ตอนที่ทั้งสองคุยกันจู่ๆก็มีเสียงกระดิ่งดังขึ้นระรัวทั้งสองหัวใจกระตุกวูบทันทีท้องฟ้าจะสว่างอยู่แล้วเชียวเช้าตรู่แบบนี้จะมีภารกิจอะไรอีก ทั้งสองรีบใส่เสื้อและขึ
