ชายใส่แว่นและเจ้าหน้าที่รีบบอกที่อยู่ให้กับเหล่าอู๋และหลิ่วจื่ออีกด้านหัวหน้าทีมสั่งให้เตรียมสายฉีดน้ำบนรถดับเพลิงเป้าหมายของภารกิจคือโน้ตบุ๊กสองเครื่องบนชั้นสามทั้งสองใส่ชุดดับเพลิงที่หนักสามสี่กิโลกรัมสวมหมวกนิรภัยและหน้ากากดับเพลิงหันกลับไปมองแวบหนึ่งก่อนจะเดินเข้ากองไฟอย่างเด็ดเดี่ยวแสงไฟสะทอนจนท้องฟ้าฝั่งนี้กลายเป็นสีแดงร่างของทั้งสองเหมือนฮีโร่อย่างไม่มีผิดเพี้ยน!
ใช่แล้ว! พวกเขาคือฮีโร่ในชีวิตจริงพวกเขาต่อสู้กับไฟตอนที่ทุกคนกำลังวิ่งหนีให้ไกลที่สุดอย่างตื่นตระหนกพวกเขาสวมเสื้อเกราะสีทองวิ่งไปในทิศทางตรงข้าม!
ความปลอดภัยของอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กถือว่าค่อนข้างสูงทั้งสองที่อยู่ในชุดกันความร้อนต่างกังวลมาก “หลิ่วจื่อคุณตามผมมา” เหล่าอู๋พูดจบก็หาบันไดและเดินตรงเข้าไปส่วนหลิ่วจื่อก็ตามมาติดๆชุดดับเพลิงในมือของเขาช่วยเปิดทางให้ทั้งสองคน นี่คือทางกลับของทั้งสองถ้าไม่มีทางนี้ก็ไม่ต้องพูดถึงว่าจะเอาโน้ตบุ๊กออกมาได้หรือไม่แม้แต่พวกเขาเองก็ยังต้องทิ้งชีวิตที่นี่ ความร่วมมือแบบนี้ไม่ใช่ครั้งแรกแล้วแม้ทั้งสองต่างอายุยี่สิบห้ายี่สิบหกปีแต่อยู่ที่นี่มาห้าหกปีแล้วถือว่าเป็นคนเก่าคนแก่ การช่วยของมีค่าจากกองไฟถือเป็นเรื่องเล็กถ้าเทียบกับการช่วยคน ทว่าแม้จะเป็นแบบนี้พวกเขาก็อดกังวลไม่ได้!
“หลิ่วจื่อร้อนสุดๆ! วันนี้กลับไปกลางคืนเราสองคนดื่มเบียร์กัน”
“หยุดพูดได้แล้วระวังหน่อย!” หลิ่วจื่อค่อนข้าง