้าให้ความร่วมมือมากและยังจ่ายเงินค่าทำเรื่องให้
ค่ำคืนหนึ่งได้ผ่านไป หลัวโจวอยู่เวรดึก เฉินชางให้เขาช่วยดูแลคุณป้าเป็นพิเศษ เพราะไม่แน่ว่าคุณป้าอาจมีอาการทางจิต แต่ตอนนี้เฉินชางยังวินิจฉัยไม่ออก แม้หลัวโจวจะประหม่าแต่ก็พยักหน้าตอบตกลง
วันต่อมาผลตรวจออกมาแล้ว ยังคงเป็นปกติ! CT และ MRI ศีรษะไม่พบความผิดปกติที่ชัดเจน ในระหว่างการตรวจเลือดยกเว้นภาวะโลหิตจางและเม็ดเลือดขาวต่ำ การทำงานของตับและไต อิเล็กโทรไลต์ การทำงานของต่อมไทรอยด์ น้ำตาลในเลือด แอมโมเนีย [1] ในเลือด วิตามินบีหนึ่ง สัญญาณบ่งชี้การติดเชื้อ HIV ซิฟิลิส และอื่นๆ ทั้งหมดล้วนเป็นปกติ
เฉินชางถึงขั้นเก็บตัวอย่างปัสสาวะเพื่อทดสอบว่าคุณป้าเสพยาหรือไม่ และผลลัพธ์เป็นลบทั้งหมด ดูเหมือนว่าคุณป้าที่มีพฤติกรรมแปลกๆ คนนี้ไม่เหมือนคนไข้โรคประสาทเลย เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ได้ทำการทดลองความรู้ความเข้าใจทั่วไปของเธอ
“ตอนนี้คุณอยู่มณฑลอะไร”
“มณฑลเป่ยเหอ”
“เมืองหลวงอยู่ที่ไหน”
“เทียนจิน”
“หนึ่งร้อยลบยี่สิบลบยี่สิบบวกอีกยี่สิบเป็นเท่าไหร่”
“สองร้อยค่ะ!”
ตอนนี้สถานการณ์ซับซ้อนขึ้นมา เฉินชางจึงตัดสินใจให้เธอทำแบบทดสอบ MoCA [2] สุดท้ายได้แค่ยี่สิบเอ็ดคะแนน นึกย้อนถึงคำพูดที่ฟังดูสับสนของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะมีความบกพร่องทางสติปัญญาจริงๆ
แต่คิดไม่ถึงว่าคุณป้ากลับยิ่งคุยยิ่งออกรส บอกว่าตนโตที่อเมริกาและเก่งตั้งแต่เด็ก เธอโดดชั้นตั้งแต่ประถมและมัธยมป
