่งกันใช้เตียงครับ”
เฉินชางเองก็ไม่อยากมีเรื่อง ให้พยาบาลรีบพาคนไข้ออกไปเพื่อไม่ให้เสียเวลาของคนไข้คนอื่น ฉินหยาหลีเป็นคนดีรีบพาคุณป้าเดินออกไป แถมยังใจดีเปิด App ในโทรศัพท์มือถือค้นหาโรงแรมบริเวณใกล้เคียงให้เธอหลายที่ เกลี้ยกล่อมอยู่นานคุณป้าจึงยอมไป
ตอนแรกคิดว่าเรื่องราวจะจบเพียงเท่านี้ แต่ใครจะคิดว่าตอนกลางคืนคุณป้ามาอีกแล้ว! ทุกคนเตรียมจะเลิกงาน พอเห็นเธอก็ตกใจ
ฉินหยาหลีไวพริบดี เข้าไปรับหน้าก่อนถามคุณป้าว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณป้าเริ่มบ่นทันที “คุณหมอคะ พักโรงแรมไม่ได้นะคะ ไม่ปลอดภัย คุณลองคิดดู มีองค์กรที่ชื่อเว็บไซต์มรณะที่จะจับเราไปทำการทดลอง อีกอย่าง… คุณลองคิดดูถ้าฉันถูกตัดไตไปล่ะ ถ้าโรงแรมมีกล้องจะทำอย่างไร อีกอย่างผู้ป่วยโรคเอดส์บางรายจงใจทิ้งเข็มไว้บนเตียง…”
เฉินชางขมวดคิ้วทันที! มาอีกแล้ว! คุณเข้าใจเข็มฉีดยาผิดหรือเปล่า
ฉางลีน่าเปลี่ยนเวรแล้ว หลังจากได้ยินแบบนี้ก็อดพูดไม่ได้ “ประสาทหรือเปล่า! คุณคิดไปเอง!”
ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็อึ้งไปทันที ไม่แน่ว่า… คุณป้าคนนี้อาจจะมีปัญหาทางจิตจริงๆ
ตอนนี้เองเฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ การวินิจฉัยด้านประสาทวิทยาของเขาอยู่ในระดับสมบูรณ์แล้ว! แต่เขากลับไม่เห็นความผิดปกติของคุณป้าคนนี้เลย
จากนั้นเฉินชางได้ยื่นขอทำการ CT ศีรษะ และการตรวจด้วยคลื่นสนามแม่เหล็กไฟฟ้า รวมถึงตรวจเลือดให้คุณป้า สุดท้ายก็ได้รับคุณป้าเอาไว้และทำเรื่องแอดมิทให้ ประเด็นคือคุณป