ระหนักอึ้งในชีวิตทำให้พวกเราเหนื่อยสายตัวแทบขาดแถมยังไม่มีคนอยู่ข้างกายคอยห่วงใยคุณความรู้สึกนี้ทรมานมาก
ระยะทางอาจดูสวยงามแต่ความสวยงามนี้เป็นของคนที่เริ่มก่อนไม่ใช่คุณอย่างแน่นอนดังนั้นอย่าเชื่อเรื่องอบอุ่นสวยหรูแบบนั้นเด็ดขาดโลกนี้นอกจากพ่อแม่แล้วก็มีอีกไม่กี่คนที่เต็มใจรอคุณ
ตอนเฉินชางมาแผนกฉุกเฉินเขาก็เห็นจางหยวนกับหยางฮุยเป็นคนแรกทั้งสองคนต่างพากันเรียกเขาว่าท่านเทพจนมาถึงตอนนี้ตอนนั้นเฉินชางสัมผัสถึงความไม่ธรรมดาของทั้งสองคน
เฉินชางก็ตั้งใจฝึกฝนจางหยวนอย่างไรเสียนี่ก็คือคนหนุ่มที่มีความพยายามมากแล้วก็ช่วยเฉินชางไว้ไม่น้อยเขาจึงเต็มใจฝึกฝนจางหยวนแต่จางหยวนลังเลแล้วจริงๆเขามองเฉินชางสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
“ศาสตราจารย์เฉินชางผม…”
เฉินชางมีสายตาสงบนิ่งขณะมองจางหยวนไม่เปล่งเสียงใดๆจางหยวนพลันสูดหายใจลึก “ผมเต็มใจครับ!”
หลังประโยคนี้ออกมาน้ำเสียงของเขาแน่วแน่ขึ้นมากหยางฮุยกลับมีสีหน้าจนปัญญายิ้มบอก “ค่อยสมกับเป็นลูกผู้ชาย!”
จางหยวนไม่พูดอะไรหันตัวมาดึงหยางฮุย “ผมยังเป็นลูกผู้ชายได้ยิ่งกว่านี้อีกนะ!”
พูดจบจางหยวนก็ดึงหยางฮุยเข้ามากอดแล้วประทับจูบทันที!
ฉากนี้ทำเอาทุกคนพลันตกตะลึงแม้แต่เฉินชางก็นึกไม่ถึงจางหยวนเจ้าเด็กนี่…จะใจเด็ดขนาดนี้!
ภายในห้องทำงานเงียบกริบได้ยินแค่เสียงหายใจถี่กระชั้นของทั้งจางหย่วนกับหยางฮุยเหมือนเวลาถูกแช่แข็งหยางฮุยก็อึ้งไปแล้วเธอนึกไม่ถึงจางหยวนจะ…จ
