ะ…จูบตัวเอง?
วินาทีนี้หยางฮุยไม่รู้ควรจะตอบสนองอย่างไร! ซับซ้อน! สับสน!
ถ้าบอกว่าไม่ชอบจางหยวนก็เป็นเรื่องโกหกชอบแต่ทั้งสองกลับไม่มีใครพูดออกมานี่ก็เหมือนการพนันใครพูดก่อนคนนั้นแพแต่ความรู้สึกเอามาพนันได้จริงหรือบางทีทั้งหมดล้วนต้องการแค่โอกาสเดียวเพื่อทะลวงความในใจ
แต่ตอนที่จางหยวนเป็นฝ่ายจู่โจมก่อนหยางฮุยพลันเสียดายแล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาเคลื่อนไหวก่อนหะตอนที่หยางฮุยตัดสินใจตอบกลับจางหยวนพลันปล่อยเธอแล้ว
เวลานี้ในใจเขาสับสนอย่างยิ่งยุ่งเหยิงไปหมดใจเต้นไม่เป็นสับเขาเตรียมตัวไว้นานแล้วไม่ว่าอย่างไรก็ต้องบอกความในใจของตัวเองออกไปอย่างไรเสียก็จะไปแล้วถ้าหยางฮุยไม่ตอบกลับเขาจะปฏิเสธเฉินชางไม่ไปแล้ว!
แต่ว่า! ถ้าหยางฮุยตบเขาหนึ่งฉาดเขาจะไป…อืม…สองฉาดก็ไป ไปก็ต้องไปแล้วคิดเสียว่าสารภาพเพื่อตัวเองต่อให้ต้องเป็นพวกลวนลาม…ก็เอา!
จางหย่วนมองหยางฮุยด้วยสีหน้าจริงจัง “หยางฮุยผมชอบคุณผมชอบคุณจริงๆคุณเต็มใจไปอันหยางกับผมไหม”
“ถ้าคุณชอบผมผมก็ไม่ไปแล้วไม่งั้นคุณก็ไปอันหยางกับผมผมเลี้ยงคุณเอง!”
หยางฮุยมองจางหยวนยกมือขึ้นด้วยความโมโหจางหยวนเห็นดังนั้นก็อดถอนหายใจไม่ได้
ตัวเองยังถูกมองเป็นพวกลวนลามจริงๆจางหยวนหลับตาตอนรอฝ่ามือนี้ลงมาพลันรู้สึกว่ามีคนรัดลำคอจากนั้น…ปากชุ่มชื่นก็ประกบเข้ามา!
วินาทีนี้! จางหยวนอึ้งงันเขานึกไม่ถึงว่าจะเกิดฉากแบบนี้เขาคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆแต่ไม่เคยคิดแบบนี้มาก่อน
เนิ่นนา
