นหลังทั้งสองคนผละออกจากกันหยางฮุยภูมิใจมาก “คุณเป็นคนของฉันแล้ว!”
“ไปอันหยางก็ทำตัวดีๆระวังฉันจะบินไปผ่าตัดให้คุณ!”
จางหยวนตื่นเต้นมาก! นี่มัน…พริบตาที่หยางฮุยจูบเขาเขาก็คิดชื่อของลูกไว้แล้ว
“คุณรอผม!”
เฉินชางเห็นดังนั้นก็ยิ้มบอก “พอแล้วพวกคุณอย่าทำแบบนี้สิ”
“ผมให้ตัวเลือกพวกคุณพวกคุณมาอันหยางด้วยกันไม่ใช่หรือไม่อย่างนั้น…ผมก็ไม่พาจางหยวนไปแล้ว”
หยางฮุยหน้าเปลี่ยนสี “อย่าสิคะศาสตราจารย์เฉินพาเขาไปเถอะ!”
เฉินชางยิ้มบอก “ความหมายของผมคือผมเซ็นสัญญาพาร์ทเนอร์ร่วมมือกับโรงพยาบาลพวกคุณแล้วแพทย์ไปฝึกงานเรียนรู้ระหว่างโรงพยาบาลได้”
“พวกคุณก็…จัดเวลาเอาเองละกัน”
จางหยวนกับหยางฮุยได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารีบโค้งตัว “ขอบคุณครับศาสตราจารย์เฉิน!”
“ขอบคุณค่ะ!”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มบอก “เอาละพวกคุณไปเข้าเวรกลางคืนเถอะผมไปแล้ว”
พูดจบเฉินชางก็พาฉินเยว่ออกจากห้องทำงานหลังออกมาจากตึกฉุกเฉินฉินเยว่ก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ “คุณจงใจใช่ไหม”
เฉินชางงุนงงเล็กน้อยทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วยิ้มบอก “จงใจอะไร”
ฉินเยว่กระโดดไปข้างหน้าเฉินชางยกมือชี้หน้าทำท่าทางเหมือนฉันมองคุณออกยะ “อย่ามาทำไขสือ!”
“บอกมาตามตรงคุณเชี่ยวชาญความรักใช่ไหม!”
“กระบวนท่าแล้วท่าเล่า!”
“ตอนนั้นก็ใช้แผนเจ้าเล่ห์มาหลอกลวงฉันใช่หรือเปล่า!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็สนุกสนานขึ้นมาทันที “แหงอยู่แล้ว”
“ผมแซ่เฉินเวลาลงมือย่อมง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!”
ฉินเย
