ช่วงสองสามวันมานี้ อู๋ถงฝู่รู้สึกไม่ค่อยสงบใจ
เหตุผลก็ธรรมดา นั่นเพราะเฉินชางกำลังจะจากไปแล้ว
เห็นอู๋ถงฝู่เป็นแบบนี้ เสี้ยวเจ๋อไห่อดปลอบไม่ได้ “พอแล้ว เหล่าอู๋ คุณโตตั้งเท่าไรแล้ว ยังจะคิดเรื่องกำไรขาดทุนอยู่อีก”
ตอนนี้เสี้ยวเจ๋อไห่กำลังพยายามหาเงินอยู่เงียบๆ
ไปตรวจคนไข้นอกสถานที่ทุกสามวันห้าวัน คนเบื้องบนไม่แปลกใจและไม่สอบสวน
อย่างไรเสีย เหตุผลที่ไม่สนับสนุนให้ไปตรวจคนไข้นอกสถานที่เป็นเพราะมาตรฐานไม่เท่ากัน แถมยังซักหาความรับผิดชอบยาก เกิดความขัดแย้งระหว่างหมอกับคนไข้ได้ง่าย
แต่เสี้ยวเจ๋อไห่เป็นยอดบุคลากรผู้อำนวยการของโรงพยาบาลรุ่ยจินเซี่ยงไฮ้ ประเทศชาติปรารถนาให้เขาผ่าตัดอีกสักหลายปีเชียวนะ!
คุณคิดดู ผู้เชี่ยวชาญชั้นนำแบบนี้ เป็นมืออาชีพแบบนี้ ออกไปทำการผ่าตัดและเผยแพร่เทคนิคการผ่าตัดอันยอดเยี่ยม ยกระดับเทคนิคการวินิจฉัยรักษาของแพทย์ที่นั่น ทุกคนจึงมีความเข้าใจกับเรื่องแบบนี้ตรงกัน
ถึงขั้นช่วยบรรเทาสถานการณ์ที่ทรัพยากรการรักษากระจายไม่เท่ากันอีกแล้ว
เสี้ยวเจ๋อไห่ก็นับว่าเป็นคนชอบแสวงหา
แถมคนเขาก็ยังไม่ได้ทำเรื่องที่ผิดกฎหมาย ดังนั้นกระทรวงสาธารณสุขจึงไม่สอบสวนปัญหาของเขา
อู๋ถงฝู่อดถามไม่ได้ “ผมไม่ได้กัง
