เขามาที่นี่สองวัน ส่วนใหญ่งานที่ทำก็คือฉีกแผ่นแลป เขียนประวัติคนไข้ ตามแพทย์ระดับสูงไปราวด์วอร์ด…
อย่าว่าออกภารกิจเลย ไม่ได้แม้กระทั่งผ่าตัดด้วยซ้ำ!
นี่ทำให้เติ้งหมิงอึดอัดจนแทบบ้า
ตอนนี้อุตส่าห์มีงาน จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร
อีกทั้งเติ้งหมิงเห็นเฉินชางคราวแรกไม่ทันสังเกต แต่หลังขึ้นรถมามองป้ายชื่ออย่างละเอียดก็ตาลุกวาวทันที!
“ศาสตราจารย์เฉิน! นาย…ไม่สิ! คุณคือศาสตราจารย์เฉินเหรอ!?”
คนขับรถที่อยู่ด้านหน้าได้ยินดังนั้นก็หัวเราะหึๆ ทันที “ใช่ คนที่อยู่ตรงหน้าคุณก็คือศาสตราจารย์เฉินชาง!
ดีใจไหม”
เติ้งหมิงตาเป็นประกาย “ดีใจสิครับ! ดีใจสุดๆ ไปเลย”
เขามองเฉินชาง มือเท้าเป็นพัลวันทำตัวไม่ถูก “ศาสตราจารย์เฉิน ผมเป็นแฟนคลับของคุณ!
จริงๆ นะครับ!
ความจริงผมอ่านเอกสารของคุณ บทความวิจัยทุกฉบับที่คุณเขียนผมก็เรียนอย่างจริงจัง
ตั้งแต่ศัลยกรรมมือ ศัลยกรรมตับและถุงน้ำดี ศัลยกรรมทั่วไป ศัลยกรรมประสาท ศัลยกรรมอก…ผมเคยอ่านหมดเลย!
ผมรู้จักคุณจริงๆ นะครับ!”
…
เติ้งหมิงพูดอย่างตื่นเต้นมาก ทำให้เฉินชางกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
อย่างไรเสีย…
ถูกผู้ชายตัวโตๆ มาตื่นเต้นใส่ตัวเองครึ่งค่อนวัน บอกว่าผมรู้จักคุณ นี่ทำให้เฉินชา
