างสั้นเกินไปแล้ว!
แต่ในวันที่สี่!
ส่วนประกอบของลิววีบอดีถูกถอดรหัสสำเร็จ มันประกอบไปด้วยเส้นใยประสาท โปรตีนทิวบูลิน ก้อนกลมสีแดง[1]ที่เกิดจากโปรตีนยูบวิควิติน ทั้งยังมีสารพิเศษอีกชนิดหนึ่ง!
การค้นพบสารพิเศษชนิดนี้ทำให้เฉินชางตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
เพราะเขาพบว่า นี่เป็นโปรตีนที่ละลายที่ปรากฏในเซลล์ประสาทก่อนจุดประสานประสาทรอบนิวเคลียสในระบบประสาทส่วนกลาง มันมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลไกของโรคพาร์กินสันกับการขัดขวางการทำงานที่เกี่ยวข้อง
การค้นพบที่ยิ่งใหญ่นี้ทำให้ทุกคนในห้องทำงานยินดีอย่างบ้าคลั่ง!
นี่แทบจะเป็นชัยชนะครั้งสำคัญ!
หลังจากค้นพบสารพิเศษนี้
เฉินชางเริ่มทดลองตามการช่วยเหลือของระบบ
โปรตีนที่ซ่อนอยู่ในตัวบ่งชี้ทางชีวภาพปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ!
ที่สำคัญที่สุดก็คือ นี่คือสัญญาณข้อมูลพิเศษที่ส่งผ่านระหว่างสารสื่อประสาท
ทุกคนพบว่า ที่แท้มันก็คือโปรตีนแอลฟาซินนิวคลิน!
การค้นพบแอลฟาซินนิวคลินนี้ทำให้การทดลองเข้าสู่ขั้นตอนใหม่
เพราะจากการตรวจสอบผ่านตัวบ่งชี้ทางชีวภาพ ในน้ำหล่อเลี้ยงไขสันหลัง น้ำลาย และปัสสาวะล้วนค้นพบสารนี้!
แต่พวกเฉินชางค้นพบตอนที่ทำการวิจัย
การหลั่งน้ำลายของหนูที่เป็