ร์กินสันไม่น้อย
ไททานีสมีมาตรฐานจริงนี่ปฏิเสธไม่ได้ เฉินชางลังเลชั่วครู่ก่อนบอกว่า
“ได้งั้นให้เขารออยู่ที่โรงพยาบาล ผมจะไปถึงในอีกหนึ่งชั่วโมงครับ!”
เฉินชางวางสายก็พูดกับหยางหลานและฉีข่าย
“ไททานีสอยากคุยกับผมเรื่องพาร์กินสัน ไปด้วยกันเถอะครับ”
อย่างที่คาดในวงการนักวิจัย หลังได้ยินชื่อของไททานีสทั้งสองต่างก็ตาลุกวาว
สองวันมานี้พวกเขาแทบจะทำงานไม่หยุดแต่ดูเหมือนยังหาทิศทางทะลวงไม่เจอ
บางทีหาความร่วมมืออาจจะเหมาะสมกว่า ซึ่งไททานีสได้ชื่อว่าเป็นคนที่มีโอกาสได้รางวัลโนเบลที่สุดในตอนนี้
ร่วมมือกับเขาไม่แน่ว่าจะทำให้พวกเขาเข้าใจพาร์กินสันได้มากขึ้น
ฉีข่ายยิ้มบอก “ศาสตราจารย์เฉินช่วงนี้หลังคุณมาทุกอย่างก็ดูราบรื่นขึ้นมากครับ!”
หยางหลานพยักหน้า “นี่ก็คือข้อดีของการมีชื่อเสียง!
การเสริมข้อได้เปรียบของทรัพยากรทำให้พวกเราดึงดูดนักวิจัยที่โดดเด่นได้มากยิ่งขึ้น
ถ้าไททานีสเข้าร่วมผมคิดว่ามันจะช่วยเพิ่มโอกาสในการแก้ไขปัญหายากในตอนนี้ของเรา”
ฟังทุกคนพูดแบบนี้เฉินชางพยักหน้าบอก “งั้น… ไปดูด้วยกันเถอะ!”
บอกตามตรงเฉินชางก็ไม่ได้คาดหวังการพบหน้านี้มากนัก!
อย่างไรเสียตัวเองก็มีความช่วยเหลือจากสถานะช่วยเหลือการวิจัย ช่วยให้คืบหน้าได้อย่างเป็นลำดับขั้นตอน แต่…
ไททานีสได้ผลลัพธ์ในการวิจัยพาร์กินสันจริง เฉินชางก็นึกถึงข้อมูลใหม่ขึ้นมา
สามคนนั่งรถขับไปโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินที่เมืองหลวงอย่างเร่งร้อน
ในห้องทำงา
