านร้อนผ่านหนาวมาหลายทศวรรษในที่สุดก็ผ่อนคลายได้ อีกสองปีก็จะเกษียณแล้ว นับว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์
วันนี้แม้แต่หัวหน้าบรรณาธิการวารสาร ‘โรงพยาบาลโลก’ ยังมาสัมภาษณ์อูถงฝู่ด้วยตัวเอง ยังมีอะไรไม่พอใจอีก!?
“เหล่าอู ในบรรดาพวกเราตอนนี้คุณประสบความสำเร็จที่สุดแล้ว คุณนะต้องพอใจได้แล้วนะ!” อูถงฝู่ยิ้ม “พอใจครับ พอใจอยู่แล้ว คนเราจะโลภเกินไปไม่ได้”
อูถงฝู่ดูเหมือนบอกเพื่อน แต่ความจริงก็กำลังบอกตัวเอง
เติงเจิงโจวเก็บทบทวนสัมภาษณ์ในมือ “เอาละๆ คุยเรื่องงานจบแล้ว มาคุยเรื่องส่วนตัวกันดีกว่า”
อูถงฝู่ยิ้ม เติงเจิงโจวเป็นเพื่อนสมัยเรียนของเขา ตอนเรียนการแพทย์สาธารณสุขพวกเขามักจะนั่งแถวหลังสุดและสอบได้ที่สุดท้ายเสมอ ที่อูถงฝู่ไม่ได้เบนสายเพราะโชคดีล้วนๆ ตอนฝึกงานได้เจอกับผู้มีพระคุณ จวินเซียน อาจารย์คนแรกของเขา เรียกได้ว่าคนคนนี้ได้เปลี่ยนชีวิตของอูถงฝู่ เขาเปลี่ยนอูถงฝู่จากคนที่วางแผนจะเปลี่ยนอาชีพหลังฝึกงาน มาเป็นนักศึกษาแพทย์ที่หมกมุ่นอยู่กับการผ่าตัด!
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ความสามารถด้านศัลยกรรมของอูถงฝู่ก็เริ่มปรากฏให้เห็น ตั้งแต่การศัลยกรรมหัวใจจนถึงการศัลยกรรมทั่วไป จากนั้นเขาก็มีส่วนร่วมในการศัลยกรรมใบหน้าที่เพิ่งเริ่มพัฒนามาอย่างช้าๆ ชีวิตของอูถงฝู่เรียกได้ว่าเป็นตำนาน
ส่วนเติงเจิงโจวกลับต่างกับอูถงฝู่ เติงเจิงโจวไม่สนใจการปฏิบัติทางคลินิก มักรู้สึกว่าไม่มีอนาคต ทั้งชีวิตหมอจะช่วยคนได้สักกี
