่คน แต่ทำการวิจัยกลับแตกต่างออกไป ถ้าพัฒนายาตัวใหม่ขึ้นมาได้ จะสร้างประโยชน์ให้กับประชาชนตั้งเท่าไร
เติงเจิงโจวจึงเปลี่ยนมาทำการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ จากนั้นการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ก็ได้เปลี่ยนไปเป็นเรียบเรียงวารสาร และยังอยู่ในวารสาร ‘เดอะ แลนเซ็ต’ มาช่วงหนึ่ง จากนั้นจึงย้ายไปเป็นหัวหน้าบรรณาธิการของวารสาร ‘โรงพยาบาลโลก’
มีภารกิจสัมภาษณ์อูถงฝู่ เขาจึงมาด้วยตัวเองเพื่อจะฝากลูกชายกับเพื่อนเก่าคนนี้ด้วย อูถงฝู่ได้ยินแบบนี้ มองชายหนุ่มผู้หล่อเหลา ท่าทางกระฉับกระเฉง สวมชุดสูทสุภาพ แต่งกายสไตล์อังกฤษ แล้วเผยรอยยิ้ม “นี่เติงหมิงใช่ไหม? หล่อกว่าพ่อตอนหนุ่มๆ อีกนะ!”
เติงหมิงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอย่างมีมารยาท “สวัสดีครับคุณอาอู”
เติงเจิงโจวจงใจพูดอย่างเคร่งขรึม “เรียกผู้อำนวยการอูสิ ต่อไปมาทำงานที่นี่จะเรียกอาอูไม่ได้นะ”
เติงเจิงโจวพลันพูดว่า “เหล่าอู ที่มาครั้งนี้ยังมีเรื่องส่วนตัวอีกเรื่อง ซึ่งก็คือเรื่องของเติงหมิง ฉันกับแม่ของเขาไม่อยากให้เขาใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ อยากให้เขากลับประเทศ”
“งานของเขา… ค่อนข้างไม่มั่นคง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเขาไปเป็นแพทย์ไรพรมแดนเป็นเวลาสองปี เดินทางไปอัฟกานิสถานและแอฟริกาใต้ ฉันเป็นห่วงมากจริงๆ แม้ไม่มั่นคงแต่ความรู้เฉพาะทางแน่นมาก และความสามารถในการรักษาฉุกเฉินก็ไม่เลว ฉันจึงอยากมาแนะนำเขาให้นาย นายก็ให้เขาทำไปก่อนสักระยะ ถ้าเหมาะสมก็ให้อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่เหมาะ