่าตัดเสร็จสิ้นแล้ว
หลังจากยาชาเฉพาะที่หมดฤทธิ์ จู่ๆ วิลเลียมก็รู้สึกว่าเคราะห์ร้ายได้หมดไปแล้ว พลันพูดกับเฉินชางว่า “ผมลองดูหน่อยได้ไหม มีน้ำเย็นไหมครับ”
เฉินชางได้ยินแล้วอึ้งไปทันที “พระองค์จะทำอะไรหรือพะยะคะ”
วิลเลียมพูดอย่างดุดัน “ผมจะกระตุ้นไอ้เส้นประสาทใบหน้าบ้านี่ ผมจะดูสิว่ายังปวดอยู่ไหม!”
เฉินชางหัวเราะไม่ได้ร้องไหไม่ออกทันที อาการของโรคปวดเส้นประสาทใบหน้าจะรุนแรงขึ้นเมื่อถูกกระตุ้นจากอากาศที่ร้อน เย็น หรือแม้แต่ลมพัดแรงเป็นต้น วิลเลียมลืมรสชาติของน้ำเย็นไปแล้ว
เฉินชางอดยิ้มไม่ได้ พลันพูดกับพยาบาล “มีไหมครับ?”
พยาบาลยิ้ม ห้องผ่าตัดแช่เครื่องดื่มไว้ให้เฉินชางที่อาจจะกระหายน้ำระหว่างการผ่าตัด โดยเฉพาะระหว่างที่พูดคุยกันพยาบาลก็ยื่นเครื่องดื่มวิตามินขวดหนึ่งให้วิลเลียม
วิลเลียมรับมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่ก็กัดฟันดื่มเข้าไป! หลังจากดื่มหมดขวด วิลเลียมก็ดีใจขึ้นมาทันที! สดชื่นมาก! อร่อย! ไม่ได้ดื่มน้ำเย็นมานานแค่ไหนแล้ว ในที่สุดก็หายแล้ว? ในที่สุดโรคปวดเส้นประสาทใบหน้าที่อยู่กับเขามานานปีก็หายแล้ว!
“ศาสตราจารย์เฉิน! ผมหายแล้ว ขอบคุณนะครับ! ขอบคุณคุณมากจริงๆ! คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม! ผมจะตอบแทนคุณโดยการยกคฤหาสน์ที่ฮ่องกงของผมให้คุณ!”
เฉินชางฟังคำพูดที่แทบไม่เป็นประโยคของวิลเลียมแล้วปวดหัวเล็กน้อย! คุณหยุดพูดได้แล้ว! พี่ชาย! นี่ห้องผ่าตัดนะ ทำไมคนอังกฤษโง่ขนาดนี้ ให้รางวัลกันอย