่ได้ล้อเล่น!
ถ้ากรีดเลยไปข้างหน้าจะทำลายกลุ่มใยประสาทไขสันหลังทาลามัส ประสาทเวกัสและเส้นประสาทสมองคู่ที่สิบเอ็ด ถ้ากรีดเลยไปข้างบนจะทำลายเรติฟอร์ม บอดี้ ถ้ากรีดเลยไปด้านหลังจะทำลายก้านสมอง ถ้ากรีดลึกเกินไปจะทำลายนิวเคลียส แอมบิกิวอัส[2]และระบบประสาทซิมพาเทติก…
จะไม่ให้ลนลานได้อย่างไร!
ผู้เชี่ยวชาญชาวอังกฤษที่ดูการผ่าตัดอยู่อกสั่นขวัญแขวน
ในหัวมีเพียงความคิดเดียว : เฉินชางมีความแค้นอะไรกับราชวงศ์อังกฤษหรือเปล่า
ถ้าไม่มีความแค้นต่อกันแล้วเล่นแบบนี้
จะกล้าเกินไปแล้ว
ความจริงพวกเขาเข้าใจเฉินชางผิดไป
เฉินชางไม่มีทางเลือก!
เพราะสำหรับการผ่าตัดเคสนี้ ถ้าไม่อยากให้ทำลายส่วนที่ไม่เกี่ยวข้อง อยากให้มีดนิ่ง เปิดแผลผ่าตัดอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ
ก็จะต้องไว!
ต้องไว จึงจะทำให้มั่นคงได้
ไม่อย่างนั้น หลังจากจังหวะช้าลง จะควบคุมแรงได้ไม่สม่ำเสมอ หากไม่ระวังก็จะเกิดข้อผิดพลาดไม่มากก็น้อย!
แต่การกรีดนี้กลับแตกต่าง!
เฉินชางวิจัยในมิติเสมือนมาไม่รู้นานเท่าไรจึงได้วิธีมา จากนั้นก็ฝึกกรีดไปอีกไม่รู้กี่ครั้ง!
จนถึงตอนนี้ มันกลายเป็นความจำของกล้ามเนื้อไปแล้ว
เขาทำได้สบายๆ!
เพราะฉะนั้นอย่างที่เฉินชางบอก การผ่าตัดเคสนี้ ใช่ว่าค
